Taung Paw Thar's Photo Gallery

ေအာက္တုိဘာ 25 ရက္ေန႕ဆုိ က်ေနာ္တုိ႕ ေတာင္ၾကီးတန္ေဆာင္တုိင္ပြဲေတာ္ၾကီး စေတာ့မွာပါ။ အခုခ်ိန္ေလာက္ဆုိ ေတာင္ၾကီးျမိဳ႕ေလးမွာပဲ စည္ကားေနေလာက္ပါျပီ။ ညပုိင္းဆုိလဲ အေပ်ာ္တမ္းလႊတ္တဲ့ မီးပုံပ်ံေလးေတြနဲ႕ ေကာင္းကင္မွာ အလင္းစက္ကေလးေတြ မ်ားေနေလာက္ေရာေပါ့။ က်ေနာ္တုိ႕လုိ အေ၀းေရာက္ ျမိဳ႕သူ၊ျမိဳ႕သားေတြအတြက္ကေတာ့ လြမ္းရျပန္ျပီ ေနာက္တႏွစ္ပါပဲ။ ဒါေပမဲ့ လူကုိယ္တုိင္ မကဲႏုိင္ေပမဲ့ က်ေနာ္တုိ႕အားလုံး အဆင္ေျပေအာင္ အကုန္မျပည့္စုံေပမဲ့ အလြမ္းေတြအနဲငယ္ေျပေပ်ာက္ေစေအာင္ ရည္ရြယ္ျပီး ေတာင္ၾကီးျမိဳ႕သူ၊ျမိဳ႕သားမ်ားက အင္တာနက္ေပၚကေနျပီးေတာ့ Live လႊင့္တင္ေပးပါမယ္။ ဒီအတြက္ အရမ္းကုိ ေက်နပ္အားရမိပါတယ္။ ဘယ္သူေတြ ဘာေျပာေျပာ က်ေနာ္တုိ႕ ေတာင္ေပၚသားေတြအတြက္ ဂုဏ္ယူရပါတယ္။

ဒီလုိ Live လႊင့္ႏုိင္ဖုိ႕အတြက္ မ်ားစြာေသာ အခက္အခဲေတြ ရွိပါတယ္။ ဒီအခက္အခဲေတြကုိ အေကာင္းဆုံးျဖစ္ေအာင္ ၾကိဳးစားျပီး အေ၀းေရာက္လူေတြအတြက္ ျဖစ္ေျမာက္ေအာင္ စီစဥ္ေပးတဲ့ ေတာင္ၾကီးခ်ယ္ရီေျမ မွ တာ၀န္ရွိသူမ်ားကုိ ေက်းဇူးအရမ္းတင္ပါတယ္။ ျပီးေတာ့ Studio 35 နဲ႕တကြ ရွမ္းျပည္နယ္ကြန္ပ်ဴတာ ပညာရွင္အသင္း၊ အင္တာနက္လုိင္းကုိ ခ်ေပးတဲ့ လူၾကီးဆုိသူေတြကုိလဲ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္လုိ႕ (ပြဲမျပီးေသးလုိ႕ ေက်းဇူးပါ အဟီး) ေျပာလုိပါတယ္။ က်ေနာ္ခ်စ္တဲ့ သူငယ္ခ်င္းမ်ား၊ ဘေလာ့ညီအကုိ၊ေမာင္ႏွမမ်ားလဲ အပ်င္းေျပျဖစ္ေစ၊ မျမင္ဖူးတဲ့လူေတြျဖစ္ေစ ဒီေနရာမွာ တူတူလာၾကည့္ႏုိင္ပါတယ္။ ေပ်ာ္ရႊင္စရာ ေတာင္ၾကီးခ်ယ္ရီေျမ ရဲ႕ ဒီေနရာမွာ 25 ရက္ေန႕က စျပီး ဆုံေတြ႕ၾကပါစုိ႕လားဗ်ာ



*** ပုံကုိ ေတာင္ၾကီးခ်ယ္ရီေျမမွ ယူထားပါသည္။ ***

ေအာက္တုိဘာ 25 ရက္ေန႕ဆုိ က်ေနာ္တုိ႕ ေတာင္ၾကီးတန္ေဆာင္တုိင္ပြဲေတာ္ၾကီး စေတာ့မွာပါ။ အခုခ်ိန္ေလာက္ဆုိ ေတာင္ၾကီးျမိဳ႕ေလးမွာပဲ စည္ကားေနေလာက္ပါျပီ။ ညပုိင္းဆုိလဲ အေပ်ာ္တမ္းလႊတ္တဲ့ မီးပုံပ်ံေလးေတြနဲ႕ ေကာင္းကင္မွာ အလင္းစက္ကေလးေတြ မ်ားေနေလာက္ေရာေပါ့။ က်ေနာ္တုိ႕လုိ အေ၀းေရာက္ ျမိဳ႕သူ၊ျမိဳ႕သားေတြအတြက္ကေတာ့ လြမ္းရျပန္ျပီ ေနာက္တႏွစ္ပါပဲ။ ဒါေပမဲ့ လူကုိယ္တုိင္ မကဲႏုိင္ေပမဲ့ က်ေနာ္တုိ႕အားလုံး အဆင္ေျပေအာင္ အကုန္မျပည့္စုံေပမဲ့ အလြမ္းေတြအနဲငယ္ေျပေပ်ာက္ေစေအာင္ ရည္ရြယ္ျပီး ေတာင္ၾကီးျမိဳ႕သူ၊ျမိဳ႕သားမ်ားက အင္တာနက္ေပၚကေနျပီးေတာ့ Live လႊင့္တင္ေပးပါမယ္။ ဒီအတြက္ အရမ္းကုိ ေက်နပ္အားရမိပါတယ္။ ဘယ္သူေတြ ဘာေျပာေျပာ က်ေနာ္တုိ႕ ေတာင္ေပၚသားေတြအတြက္ ဂုဏ္ယူရပါတယ္။

ဒီလုိ Live လႊင့္ႏုိင္ဖုိ႕အတြက္ မ်ားစြာေသာ အခက္အခဲေတြ ရွိပါတယ္။ ဒီအခက္အခဲေတြကုိ အေကာင္းဆုံးျဖစ္ေအာင္ ၾကိဳးစားျပီး အေ၀းေရာက္လူေတြအတြက္ ျဖစ္ေျမာက္ေအာင္ စီစဥ္ေပးတဲ့ ေတာင္ၾကီးခ်ယ္ရီေျမ မွ တာ၀န္ရွိသူမ်ားကုိ ေက်းဇူးအရမ္းတင္ပါတယ္။ ျပီးေတာ့ Studio 35 နဲ႕တကြ ရွမ္းျပည္နယ္ကြန္ပ်ဴတာ ပညာရွင္အသင္း၊ အင္တာနက္လုိင္းကုိ ခ်ေပးတဲ့ လူၾကီးဆုိသူေတြကုိလဲ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္လုိ႕ (ပြဲမျပီးေသးလုိ႕ ေက်းဇူးပါ အဟီး) ေျပာလုိပါတယ္။ က်ေနာ္ခ်စ္တဲ့ သူငယ္ခ်င္းမ်ား၊ ဘေလာ့ညီအကုိ၊ေမာင္ႏွမမ်ားလဲ အပ်င္းေျပျဖစ္ေစ၊ မျမင္ဖူးတဲ့လူေတြျဖစ္ေစ ဒီေနရာမွာ တူတူလာၾကည့္ႏုိင္ပါတယ္။ ေပ်ာ္ရႊင္စရာ ေတာင္ၾကီးခ်ယ္ရီေျမ ရဲ႕ ဒီေနရာမွာ 25 ရက္ေန႕က စျပီး ဆုံေတြ႕ၾကပါစုိ႕လားဗ်ာ



*** ပုံကုိ ေတာင္ၾကီးခ်ယ္ရီေျမမွ ယူထားပါသည္။ ***

ဒီအခ်ိန္ဆုိ က်ေနာ္ရဲ႕ေမြးရပ္ေျမမွာ မနက္ခင္းဆုိျမဴခုိးေတြ ေ၀ေနေလာက္ျပီ။ ဒီေအာက္တုိဘာလကုန္ေလာက္ဆုိ က်ေနာ္တုိ႕ ေတာင္ေပၚသားေတြ အရူးထေလ့ရွိေသာ၊ တနည္းအားျဖင့္ အမက္ဆုံး၊ အေပ်ာ္ဆုံး ပြဲေတာ္ျဖစ္ေသာ တန္ေဆာင္တုိင္ပြဲေတာ္ၾကီး ေရာက္လာေပဦးမည္။ ဘာလုိလုိနဲ႕ တန္ေဆာင္တိုင္ပြဲေတာ္နဲ႕ တစိမ္းလုိေနခဲ့ရတာ ႏွစ္အေတာ္ပင္ၾကာေနခဲ့ျပီ။ ဒါေပမဲ့ တခ်ိန္တခါမွ ေမ့လုိ႕မရပဲ ရင္ထဲမွာ ဒီပြဲေတာ္ေလးက ဆက္လက္တည္ရွိေနဦးမည္။ က်ေနာ္တုိ႕တန္ေဆာင္တုိင္က တျခားျမန္မာျပည္ရွိ ျမိဳ႕မ်ားႏွင့္ လုံး၀မတူ ျခားနားမူေတြနဲ႕အျပည့္ ျဖစ္သည္။ တျခားျမိဳ႕မွ နယ္သူ၊နယ္သားေတြအေနျဖင့္ ေတာင္ၾကီး တန္ေဆာင္တုိင္ကုိ ႏွစ္သက္တယ္ဆုိတာ က်ေနာ္တုိ႕ျမိဳ႕သူျမိဳ႕သားေတြရဲ႕ ေသြးထဲကခ်စ္တဲ့ ျမတ္ႏုိးတဲ့စိတ္ေလးကုိ မွီႏုိင္မယ္မထင္ဘူးလုိ႕ ေျပာမယ္ဆုိရင္ မလြန္ပါဘူး...



ျမိဳ႕အမ်ားစုကေတာ့ သီတင္းကြ်တ္၊တန္ေဆာင္တုိင္ေရာက္ရင္ ဗုဒၶဘာသာ၀င္ေတြအေနနဲ႕ ကုိယ့္ရဲ႕မိဘ၊ ဆရာသမား၊ ကုိယ့္ထက္အသက္ၾကီးတဲ့လူေတြကုိ ကန္ေတာ့မယ္ ဒီေလာက္ပါပဲ။ ဒါေပမဲ့ က်ေနာ္တုိ႕ေတာင္ၾကီးျမိဳ႕ေလးကေတာ့ သီတင္းကြ်တ္ျပီဆုိတာနဲ႕ ႏွစ္စဥ္ထတတ္တဲ့ ပုိးေတြကတခါျပန္ထလာတတ္ပါတယ္။ အဲ့အခ်ိန္ကတည္းက မီးပုံပ်ံလုပ္ဖုိ႕အတြက္ လူေတြ စု၊ လုိအပ္တာေတြ စုေဆာင္းျပီး တာစူေနၾကပါျပီ။ ငယ္တုန္းက ေက်ာင္းသားဘ၀ေတြ ျပန္မွတ္မိတယ္။ တန္ေဆာင္တုိင္ပြဲေတာ္ေရာက္လာရင္ ေက်ာင္းအခန္းတုိင္းမွာ လူက အေယာက္ ၁၅၊၂၀ ထက္မပုိပါဘူး။ ဒါေတာင္မွ ေက်ာင္းသူေတြကပုိမ်ားပါတယ္။ ေက်ာင္းသားဆုိ လက္ခ်ိဳးေရတြက္လုိ႕ ရေအာင္ ေက်ာင္းလစ္ျပီးေတာ့ ပြဲေတာ္ကုိသြားၾကတာပါ။ ဆရာဆရာမေတြက ေက်ာင္းသူေက်ာင္းသားမ်ားကုိ အျမဲဆုံးမတတ္ပါတယ္။ ေက်ာင္းမေျပးဖုိ႕ စာကုိ ၾကိဳးစားသင္ဖုိ႕ပါ။ တခါတေလမ်ား ေန႕လည္ထမင္းစားခ်ိန္ေလး ပြဲထဲကုိ မေျပးလုိက္နဲ႕ ဆရာမေတြပါ ၀ယ္ခ်င္တာေတြ၀ယ္ျပီး ေသာင္းက်န္းေနတတ္ပါတယ္ အဲ့လုိမ်ိဳး သံေယာဇဥ္ၾကီးတာပါ။

တန္ေဆာင္တုိင္ေရာက္ျပီဆုိ ညဖက္ေကာင္းကင္ကုိေမာ့ၾကည့္လုိက္တာနဲ႕ မီးစုံးေလးေတြအလား ေနရာအႏွံ႕ မီးပုံပ်ံေတြ ရွိေနတတ္ပါတယ္။ ဟုိအရင္က မီးပုံပ်ံတလုံး လုပ္ဖုိ႕ဆုိတာေတာ္ယုံမလြယ္ပါဘူး။ အဓိက စကၠဴရွားပါးမူေပါ့။ ေနာက္ပုိင္းမွာ တရုတ္ျပည္က စီးပြားျဖစ္သြင္းလာတဲ့ ပလစ္စတစ္ မီးပုံပ်ံေတြ ၀င္လာပါတယ္။အဲ့ေနာက္ပုိင္း ပုိျပီးလြယ္တာကေတာ့ က်ေနာ္တုိ႕ ဆန္အိတ္ေတြထဲမွာ အထဲကခံထည့္ေလ့ရွိတဲ့ ကြ်တ္ကြ်တ္အိတ္အျဖဴပါးေလးေတြကုိ ေရာင္းလာပါတယ္။ မွတ္မိေသးတယ္ တလုံးမွ ၁၅က်ပ္ ၂၀ပါ။ ေအာက္ေျခအ၀ကုိ သြပ္ၾကိဳး ဒါမွမဟုတ္ ၀ါးနဲ႕ အ၀ုိင္းလုိက္ခတ္လုိက္ရင္ မီးပုံပ်ံ ျဖစ္သြားပါတယ္။ ဒီလုိနဲ႕က်ေနာ္တုိ႕ အဲ့ဒါေလးေတြကုိ အမွတ္တရလြတ္ခဲ့ပါတယ္။ က်ေနာ္ (၉)တန္းေလာက္က ေက်ာင္းမွာ မီးပုံပ်ံျပိဳင္ပြဲလုပ္ေပးဖူးပါတယ္။ ေပ်ာ္ရႊင္စရာပါ။ က်ေနာ္တုိ႕မီးပုံပ်ံက ပိန္ရွည္ရွည္နဲ႕ ေဘးမွာလဲ မီးေလာင္ထားေတာ့ ပလစ္စတစ္က က်ဳံ႕၀င္ေနတာပါ။ ေတာ္ေတာ္ေလးကုိ အခ်ိဳးအစားမက်ပါဘူး။ ဒါေပမဲ့ က်ေနာ္တုိ႕ ေအာင္ျမင္စြာ လႊတ္တင္ႏုိင္ခဲ့ပါတယ္။


တကယ္ေတာ့ က်ေနာ္တုိ႕ ေတာင္ၾကီးတန္ေဆာင္တုိင္ပြဲေလးဟာ ေပ်ာ္ရႊင္မူေတြကုိခ်ည္း အသာေပးတာမဟုတ္ပါဘူး။ ဒီပြဲေလးက ဘာကုိျပသေနသလဲဆုိေတာ့ တုိင္းျပည္တခုလုံးမွာ တေနရာပဲရွိတဲ့ က်ေနာ္တုိ႕ရဲ႕ရုိးရာ၊ က်ေနာ္တုိ႕ ညီအကိုေတြရဲ႕ ေပါင္းစည္းမူအင္အား၊ လုပ္ေဆာင္ႏုိင္စြမ္းကုိ ျပသတာပါ။ မီးပုံပ်ံတလုံးျဖစ္တည္လာဖုိ႕ တေယာ
က္ထဲမျပီးပါဘူး။ လူအမ်ားၾကီး စုေပါင္းလုပ္ေဆာင္ရတာပါ။ တဖြဲ႕က ယမ္းပုိင္းတာ၀န္ယူမယ္၊ ေနာက္တဖြဲ႕က မီးပုံပ်ံအပုိင္း၊ ေနာက္တဖြဲ႕က မီးပုံပ်ံအေပၚမွာ လွပေအာင္ေဆးျခယ္တဲ့အပုိင္း စသည္ျဖင့္ အပုိင္းေပါင္းမ်ားစြာကုိ တာ၀န္ယူေဆာင္ရတာပါ။ ကုိယ့္ယူတဲ့ တာ၀န္လစ္ဟင္းသြားရင္ အားလုံးေမွ်ာ္လင့္ခဲ့တဲ့ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြ ေပ်ာက္ဆုံးသြားရတာပါ။ တခ်ိဳ႕ဆုိ ယမ္းေတြ မေတာ္တဆျဖစ္လုိ႕ အသက္ေပးလုိ႕ တာ၀န္ေတြ ယူခဲ့ရတာရွိပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ ေတာင္ၾကီးသားေတြ စိတ္ထဲမွာ ဘယ္မီးအဖြဲ႕ေတာ့ ယမ္းသမားေတြ ယမ္းထကြဲလုိ႕ ဒဏ္ရာ ရၾကတယ္ဆုိတာနဲ႕ ေမတၱာစိတ္ထားျပီး သနားတတ္ပါတယ္။ ျပီးေတာ့ မေၾကာက္မရႊံ႕ပဲ ကုိယ့္တာ၀န္ကုိလဲ ထမ္းေဆာင္ရတာပါပဲ



မီးပုံပ်ံမွာလဲ အမ်ိဳးအစား အမ်ားၾကီးရွိပါတယ္။ ေန႕လႊတ္တဲ့ အရုပ္ေတြရွိမယ္။ အရုပ္မွာကုိ အမ်ိဳးအစားက ထပ္ခြဲထုတ္ထားတာပါ။ ဥပမာ ေျခေလးေခ်ာင္း၊ ေျခႏွစ္ေခ်ာင္း၊ အုပ္စုအဖြဲ႕ (ငါးအုပ္စု၊ ငွက္အုပ္စု) စသည္ျဖင့္ေပါ့။ ညပုိင္းမွာဆုိလဲ မီးပုံပ်ံကုိယ္ထည္မွာ မီးပုံေလးေတြ ဆင္လုိ႕ အလွလႊတ္တာရွိမယ္၊ မီးရွဴးမီးပန္းေတြနဲ႕ လႊတ္တာေတြ စသည္ျဖင့္ မ်ားျပားလွပါတယ္။ တန္ေဆာင္တုိင္ပြဲေတာ္ ေရာက္ျပီးဆုိတာနဲ႕ အနယ္နယ္အရပ္ရပ္ကရွိတဲ့ နယ္လွည့္ေစ်းသည္ေတြ ေရာက္လာပါတယ္။ ေလာင္းကစားနည္းမ်ိဳးစုံ ရွိတတ္ပါတယ္။ ေလးေကာင္ဂ်င္၊ ေရႊေဘာလုံး၊ ျမွားပစ္ စသည္ျဖင့္ စုံေနတာပါပဲ။ က်ေနာ္ကေတာ့ တခါမွ မႏုိင္ဖူးပါဘူး အျမဲရႈံးပဲ၊ စားစရာဆုိလဲ ရွမ္းျပည္ေဒသထြက္ေတြ မ်ားတတ္ပါတယ္။ ရွမ္းထမင္းခ်ဥ္၊ ဟင္းထုပ္၊ ေကာက္ညွင္းက်ည္းေတာက္( ေျခေထာက္) စသည္ျဖင့္ အမ်ိဳးစုံလင္ပါတယ္။ မႏၱေလး၊ ရန္ကုန္ကလာေရာင္းတဲ့ ပ်ားအုံမုန္႕ေလးေတြလဲ ရွိပါေသးတယ္။



ေနာက္က်ေနာ္ျမိဳ႕ေလးမွာ တန္ေဆာင္တုိင္ေရာက္ရင္ ခ်စ္စရာဓေလ့ေလးေတြရွိပါတယ္။ ဒါကေတာ့ က်ေနာ္တုိ႕ျမိဳ႕ခံေတြ ဘယ္ေလာက္ပဲ မူးမူး ဘယ္ေလာက္ပဲေသာင္းက်န္းေသာင္းက်န္း ေမာင္ႏွမစိတ္ဓါတ္အျပည့္ရွိတတ္တာပါ။ မိန္းကေလးေတြကုိ အိေျႏၵသိကၡာက်ေအာင္ ဘယ္ေတာ့မွ မလုပ္ပါဘူး နာမည္ၾကီးပြဲေတာ္ျဖစ္တဲ့အေလွ်ာက္ လူကလဲအေတာ္ကုိမ်ားျပားလွပါတယ္။ လူအုပ္ၾကီးကုိၾကည့္လုိက္ရင္ အခ်ိဳတခုကုိ ပုရြက္ဆိတ္အုံတခုလုံး ၀ုိင္းခဲေနသလုိပါပဲ။ ဒီၾကားထဲမွာ နယ္က ေပါက္တတ္ကရေကာင္ေလးေတြရဲ႕ လက္သရမ္းမူေတြေတာ့ ရွိတာေပါ့။ ဒါေပမဲ့ က်ေနာ္တုိ႕ ျမိဳ႕သားေတြ အဲ့လုိ လုပ္တာမရွိတာကုိ ဂုဏ္ယူစြာေတြ႕ရတတ္ပါတယ္။ ေတာင္ၾကီးျမိဳ႕က လူေတြဟာ ပြဲနဲ႕ပတ္သက္ရင္ အရမ္းကုိ အစြဲၾကီးတတ္ပါတယ္။ ဥပမာ အဆုိေတာ္ေတြ လာဆုိတယ္ဆုိရင္ ကုိယ့္ျမိဳ႕ကအဆုိေတာ္ေတြကုိပဲ အားေပးတတ္ပါတယ္။ ဆုိလုိတာက အုိင္းရင္းခေရာ့စ္လာရင္ ေလးျဖဴ၊အငဲ ဒါပဲ ပါးစပ္ကေအာ္ေနတတ္တာပါ၊ အာဇာနည္ဆုိ ေဘးထုိင္ပါပဲ၊ မ်ိဳးၾကီးဆုိ လက္ခံပါေသးတယ္။ အဲ့လုိပဲ အစြဲအလမ္းၾကီးျပီး ျမိဳ႕ခ်စ္စိတ္ျပင္းထန္တတ္ပါတယ္။

အခုလုိ အေ၀းေရာက္ေနတဲ့ ေတာင္ၾကီးေဒသခံေတြအတြက္ ေတာင္ၾကီးက ရွိတဲ့လူေတြကလဲ အတတ္ႏုိင္ဆုံး လုပ္ေပးေနပါတယ္။ က်ေနာ္တုိ႕ တန္ေဆာင္တုိင္ပြဲၾကီးကုိ အျပင္မွာတကယ္မျမင္ရေပမဲ့ အင္တာနက္ေပၚကေန Live အေနနဲ႕ျပသႏုိင္ေအာင္ ၾကိဳးစားေနၾကပါတယ္။ အဲ့ဒီအခ်ိန္ဆုိ အေ၀းေရာက္ေတာင္ၾကီးသူ၊သားေတြရဲ႕ အလြမ္းကုိ စီပုံးေလးေတြမွာ ခ်ျပတတ္ပါတယ္။ ပုံမွန္ဆုိ ကုိယ္စီအလုပ္မ်ား
ေနေပမဲ့ အဲ့ခ်ိန္ေရာက္ရင္ အားလုံး စုံစည္းႏုိင္ေအာင္ ၾကိဳးစားၾကပါတယ္။ဒါဟာ ေတာင္ၾကီးျမိဳ႕အတြက္ ဂုဏ္ယူစရာပါပဲ။ အခုဆုိ တေျဖးေျဖးေတာင္ၾကီးျမိဳ႕ေလးဟာ ေခတ္မီလာျပီး လူငယ္တုိင္းဟာလဲ ၾကိဳးစားခ်င္စိတ္ေတြအျပည့္နဲ႕ပါ၊ ဒီလုိမ်ိဳးေလးေတြျမင္ေနရေတာ့ ကုိယ္တုိင္ဘာမွ မလုပ္ေပးႏုိင္ေပမဲ့ ေဘးကေန ၾကည့္ျပီး ရင္ထဲမွာ အတုိင္းမသိ ၀မ္းသာပီတိေတြ ျဖစ္ေနမိပါတယ္။ က်ေနာ့္ရဲ႕ ရင္ထဲမွာလဲ ေတာင္ၾကီးျမိဳ႕နဲ႕တကြ ခ်စ္စရာ ျမိဳ႕သူျမိဳ႕သားေတြရဲ႕ စရုိက္၊ လူေနမူေတြကုိ ဘယ္ေတာ့မွ ေမ့မွာမဟုတ္ပါဘူး၊ ဘယ္ေနရာေရာက္ေရာက္ ဘယ္ေလာက္ပဲ လူေနမူေတြ ေျပာင္းလဲေျပာင္းလဲ က်ေနာ္ဟာ ေတာင္ၾကီးသားတေယာက္အျဖစ္ ရပ္တည္ေနဦးမွာပါ။


ေတာင္ၾကီးျမိဳ႕ေလးနဲ႕ တန္ေဆာင္တုိင္ပြဲေတာ္ေလးကုိ သတိတရ ရွိလုိ႕ ေရးလုိက္တာပါ။

မွတ္ခ်က္။ ။ပုံမ်ားကုိ Google က ယူထားပါတယ္။

ဒီအခ်ိန္ဆုိ က်ေနာ္ရဲ႕ေမြးရပ္ေျမမွာ မနက္ခင္းဆုိျမဴခုိးေတြ ေ၀ေနေလာက္ျပီ။ ဒီေအာက္တုိဘာလကုန္ေလာက္ဆုိ က်ေနာ္တုိ႕ ေတာင္ေပၚသားေတြ အရူးထေလ့ရွိေသာ၊ တနည္းအားျဖင့္ အမက္ဆုံး၊ အေပ်ာ္ဆုံး ပြဲေတာ္ျဖစ္ေသာ တန္ေဆာင္တုိင္ပြဲေတာ္ၾကီး ေရာက္လာေပဦးမည္။ ဘာလုိလုိနဲ႕ တန္ေဆာင္တိုင္ပြဲေတာ္နဲ႕ တစိမ္းလုိေနခဲ့ရတာ ႏွစ္အေတာ္ပင္ၾကာေနခဲ့ျပီ။ ဒါေပမဲ့ တခ်ိန္တခါမွ ေမ့လုိ႕မရပဲ ရင္ထဲမွာ ဒီပြဲေတာ္ေလးက ဆက္လက္တည္ရွိေနဦးမည္။ က်ေနာ္တုိ႕တန္ေဆာင္တုိင္က တျခားျမန္မာျပည္ရွိ ျမိဳ႕မ်ားႏွင့္ လုံး၀မတူ ျခားနားမူေတြနဲ႕အျပည့္ ျဖစ္သည္။ တျခားျမိဳ႕မွ နယ္သူ၊နယ္သားေတြအေနျဖင့္ ေတာင္ၾကီး တန္ေဆာင္တုိင္ကုိ ႏွစ္သက္တယ္ဆုိတာ က်ေနာ္တုိ႕ျမိဳ႕သူျမိဳ႕သားေတြရဲ႕ ေသြးထဲကခ်စ္တဲ့ ျမတ္ႏုိးတဲ့စိတ္ေလးကုိ မွီႏုိင္မယ္မထင္ဘူးလုိ႕ ေျပာမယ္ဆုိရင္ မလြန္ပါဘူး...



ျမိဳ႕အမ်ားစုကေတာ့ သီတင္းကြ်တ္၊တန္ေဆာင္တုိင္ေရာက္ရင္ ဗုဒၶဘာသာ၀င္ေတြအေနနဲ႕ ကုိယ့္ရဲ႕မိဘ၊ ဆရာသမား၊ ကုိယ့္ထက္အသက္ၾကီးတဲ့လူေတြကုိ ကန္ေတာ့မယ္ ဒီေလာက္ပါပဲ။ ဒါေပမဲ့ က်ေနာ္တုိ႕ေတာင္ၾကီးျမိဳ႕ေလးကေတာ့ သီတင္းကြ်တ္ျပီဆုိတာနဲ႕ ႏွစ္စဥ္ထတတ္တဲ့ ပုိးေတြကတခါျပန္ထလာတတ္ပါတယ္။ အဲ့အခ်ိန္ကတည္းက မီးပုံပ်ံလုပ္ဖုိ႕အတြက္ လူေတြ စု၊ လုိအပ္တာေတြ စုေဆာင္းျပီး တာစူေနၾကပါျပီ။ ငယ္တုန္းက ေက်ာင္းသားဘ၀ေတြ ျပန္မွတ္မိတယ္။ တန္ေဆာင္တုိင္ပြဲေတာ္ေရာက္လာရင္ ေက်ာင္းအခန္းတုိင္းမွာ လူက အေယာက္ ၁၅၊၂၀ ထက္မပုိပါဘူး။ ဒါေတာင္မွ ေက်ာင္းသူေတြကပုိမ်ားပါတယ္။ ေက်ာင္းသားဆုိ လက္ခ်ိဳးေရတြက္လုိ႕ ရေအာင္ ေက်ာင္းလစ္ျပီးေတာ့ ပြဲေတာ္ကုိသြားၾကတာပါ။ ဆရာဆရာမေတြက ေက်ာင္းသူေက်ာင္းသားမ်ားကုိ အျမဲဆုံးမတတ္ပါတယ္။ ေက်ာင္းမေျပးဖုိ႕ စာကုိ ၾကိဳးစားသင္ဖုိ႕ပါ။ တခါတေလမ်ား ေန႕လည္ထမင္းစားခ်ိန္ေလး ပြဲထဲကုိ မေျပးလုိက္နဲ႕ ဆရာမေတြပါ ၀ယ္ခ်င္တာေတြ၀ယ္ျပီး ေသာင္းက်န္းေနတတ္ပါတယ္ အဲ့လုိမ်ိဳး သံေယာဇဥ္ၾကီးတာပါ။

တန္ေဆာင္တုိင္ေရာက္ျပီဆုိ ညဖက္ေကာင္းကင္ကုိေမာ့ၾကည့္လုိက္တာနဲ႕ မီးစုံးေလးေတြအလား ေနရာအႏွံ႕ မီးပုံပ်ံေတြ ရွိေနတတ္ပါတယ္။ ဟုိအရင္က မီးပုံပ်ံတလုံး လုပ္ဖုိ႕ဆုိတာေတာ္ယုံမလြယ္ပါဘူး။ အဓိက စကၠဴရွားပါးမူေပါ့။ ေနာက္ပုိင္းမွာ တရုတ္ျပည္က စီးပြားျဖစ္သြင္းလာတဲ့ ပလစ္စတစ္ မီးပုံပ်ံေတြ ၀င္လာပါတယ္။အဲ့ေနာက္ပုိင္း ပုိျပီးလြယ္တာကေတာ့ က်ေနာ္တုိ႕ ဆန္အိတ္ေတြထဲမွာ အထဲကခံထည့္ေလ့ရွိတဲ့ ကြ်တ္ကြ်တ္အိတ္အျဖဴပါးေလးေတြကုိ ေရာင္းလာပါတယ္။ မွတ္မိေသးတယ္ တလုံးမွ ၁၅က်ပ္ ၂၀ပါ။ ေအာက္ေျခအ၀ကုိ သြပ္ၾကိဳး ဒါမွမဟုတ္ ၀ါးနဲ႕ အ၀ုိင္းလုိက္ခတ္လုိက္ရင္ မီးပုံပ်ံ ျဖစ္သြားပါတယ္။ ဒီလုိနဲ႕က်ေနာ္တုိ႕ အဲ့ဒါေလးေတြကုိ အမွတ္တရလြတ္ခဲ့ပါတယ္။ က်ေနာ္ (၉)တန္းေလာက္က ေက်ာင္းမွာ မီးပုံပ်ံျပိဳင္ပြဲလုပ္ေပးဖူးပါတယ္။ ေပ်ာ္ရႊင္စရာပါ။ က်ေနာ္တုိ႕မီးပုံပ်ံက ပိန္ရွည္ရွည္နဲ႕ ေဘးမွာလဲ မီးေလာင္ထားေတာ့ ပလစ္စတစ္က က်ဳံ႕၀င္ေနတာပါ။ ေတာ္ေတာ္ေလးကုိ အခ်ိဳးအစားမက်ပါဘူး။ ဒါေပမဲ့ က်ေနာ္တုိ႕ ေအာင္ျမင္စြာ လႊတ္တင္ႏုိင္ခဲ့ပါတယ္။


တကယ္ေတာ့ က်ေနာ္တုိ႕ ေတာင္ၾကီးတန္ေဆာင္တုိင္ပြဲေလးဟာ ေပ်ာ္ရႊင္မူေတြကုိခ်ည္း အသာေပးတာမဟုတ္ပါဘူး။ ဒီပြဲေလးက ဘာကုိျပသေနသလဲဆုိေတာ့ တုိင္းျပည္တခုလုံးမွာ တေနရာပဲရွိတဲ့ က်ေနာ္တုိ႕ရဲ႕ရုိးရာ၊ က်ေနာ္တုိ႕ ညီအကိုေတြရဲ႕ ေပါင္းစည္းမူအင္အား၊ လုပ္ေဆာင္ႏုိင္စြမ္းကုိ ျပသတာပါ။ မီးပုံပ်ံတလုံးျဖစ္တည္လာဖုိ႕ တေယာက္ထဲမျပီးပါဘူး။ လူအမ်ားၾကီး စုေပါင္းလုပ္ေဆာင္ရတာပါ။ တဖြဲ႕က ယမ္းပုိင္းတာ၀န္ယူမယ္၊ ေနာက္တဖြဲ႕က မီးပုံပ်ံအပုိင္း၊ ေနာက္တဖြဲ႕က မီးပုံပ်ံအေပၚမွာ လွပေအာင္ေဆးျခယ္တဲ့အပုိင္း စသည္ျဖင့္ အပုိင္းေပါင္းမ်ားစြာကုိ တာ၀န္ယူေဆာင္ရတာပါ။ ကုိယ့္ယူတဲ့ တာ၀န္လစ္ဟင္းသြားရင္ အားလုံးေမွ်ာ္လင့္ခဲ့တဲ့ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြ ေပ်ာက္ဆုံးသြားရတာပါ။ တခ်ိဳ႕ဆုိ ယမ္းေတြ မေတာ္တဆျဖစ္လုိ႕ အသက္ေပးလုိ႕ တာ၀န္ေတြ ယူခဲ့ရတာရွိပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ ေတာင္ၾကီးသားေတြ စိတ္ထဲမွာ ဘယ္မီးအဖြဲ႕ေတာ့ ယမ္းသမားေတြ ယမ္းထကြဲလုိ႕ ဒဏ္ရာ ရၾကတယ္ဆုိတာနဲ႕ ေမတၱာစိတ္ထားျပီး သနားတတ္ပါတယ္။ ျပီးေတာ့ မေၾကာက္မရႊံ႕ပဲ ကုိယ့္တာ၀န္ကုိလဲ ထမ္းေဆာင္ရတာပါပဲ



မီးပုံပ်ံမွာလဲ အမ်ိဳးအစား အမ်ားၾကီးရွိပါတယ္။ ေန႕လႊတ္တဲ့ အရုပ္ေတြရွိမယ္။ အရုပ္မွာကုိ အမ်ိဳးအစားက ထပ္ခြဲထုတ္ထားတာပါ။ ဥပမာ ေျခေလးေခ်ာင္း၊ ေျခႏွစ္ေခ်ာင္း၊ အုပ္စုအဖြဲ႕ (ငါးအုပ္စု၊ ငွက္အုပ္စု) စသည္ျဖင့္ေပါ့။ ညပုိင္းမွာဆုိလဲ မီးပုံပ်ံကုိယ္ထည္မွာ မီးပုံေလးေတြ ဆင္လုိ႕ အလွလႊတ္တာရွိမယ္၊ မီးရွဴးမီးပန္းေတြနဲ႕ လႊတ္တာေတြ စသည္ျဖင့္ မ်ားျပားလွပါတယ္။ တန္ေဆာင္တုိင္ပြဲေတာ္ ေရာက္ျပီးဆုိတာနဲ႕ အနယ္နယ္အရပ္ရပ္ကရွိတဲ့ နယ္လွည့္ေစ်းသည္ေတြ ေရာက္လာပါတယ္။ ေလာင္းကစားနည္းမ်ိဳးစုံ ရွိတတ္ပါတယ္။ ေလးေကာင္ဂ်င္၊ ေရႊေဘာလုံး၊ ျမွားပစ္ စသည္ျဖင့္ စုံေနတာပါပဲ။ က်ေနာ္ကေတာ့ တခါမွ မႏုိင္ဖူးပါဘူး အျမဲရႈံးပဲ၊ စားစရာဆုိလဲ ရွမ္းျပည္ေဒသထြက္ေတြ မ်ားတတ္ပါတယ္။ ရွမ္းထမင္းခ်ဥ္၊ ဟင္းထုပ္၊ ေကာက္ညွင္းက်ည္းေတာက္( ေျခေထာက္) စသည္ျဖင့္ အမ်ိဳးစုံလင္ပါတယ္။ မႏၱေလး၊ ရန္ကုန္ကလာေရာင္းတဲ့ ပ်ားအုံမုန္႕ေလးေတြလဲ ရွိပါေသးတယ္။



ေနာက္က်ေနာ္ျမိဳ႕ေလးမွာ တန္ေဆာင္တုိင္ေရာက္ရင္ ခ်စ္စရာဓေလ့ေလးေတြရွိပါတယ္။ ဒါကေတာ့ က်ေနာ္တုိ႕ျမိဳ႕ခံေတြ ဘယ္ေလာက္ပဲ မူးမူး ဘယ္ေလာက္ပဲေသာင္းက်န္းေသာင္းက်န္း ေမာင္ႏွမစိတ္ဓါတ္အျပည့္ရွိတတ္တာပါ။ မိန္းကေလးေတြကုိ အိေျႏၵသိကၡာက်ေအာင္ ဘယ္ေတာ့မွ မလုပ္ပါဘူး နာမည္ၾကီးပြဲေတာ္ျဖစ္တဲ့အေလွ်ာက္ လူကလဲအေတာ္ကုိမ်ားျပားလွပါတယ္။ လူအုပ္ၾကီးကုိၾကည့္လုိက္ရင္ အခ်ိဳတခုကုိ ပုရြက္ဆိတ္အုံတခုလုံး ၀ုိင္းခဲေနသလုိပါပဲ။ ဒီၾကားထဲမွာ နယ္က ေပါက္တတ္ကရေကာင္ေလးေတြရဲ႕ လက္သရမ္းမူေတြေတာ့ ရွိတာေပါ့။ ဒါေပမဲ့ က်ေနာ္တုိ႕ ျမိဳ႕သားေတြ အဲ့လုိ လုပ္တာမရွိတာကုိ ဂုဏ္ယူစြာေတြ႕ရတတ္ပါတယ္။ ေတာင္ၾကီးျမိဳ႕က လူေတြဟာ ပြဲနဲ႕ပတ္သက္ရင္ အရမ္းကုိ အစြဲၾကီးတတ္ပါတယ္။ ဥပမာ အဆုိေတာ္ေတြ လာဆုိတယ္ဆုိရင္ ကုိယ့္ျမိဳ႕ကအဆုိေတာ္ေတြကုိပဲ အားေပးတတ္ပါတယ္။ ဆုိလုိတာက အုိင္းရင္းခေရာ့စ္လာရင္ ေလးျဖဴ၊အငဲ ဒါပဲ ပါးစပ္ကေအာ္ေနတတ္တာပါ၊ အာဇာနည္ဆုိ ေဘးထုိင္ပါပဲ၊ မ်ိဳးၾကီးဆုိ လက္ခံပါေသးတယ္။ အဲ့လုိပဲ အစြဲအလမ္းၾကီးျပီး ျမိဳ႕ခ်စ္စိတ္ျပင္းထန္တတ္ပါတယ္။

အခုလုိ အေ၀းေရာက္ေနတဲ့ ေတာင္ၾကီးေဒသခံေတြအတြက္ ေတာင္ၾကီးက ရွိတဲ့လူေတြကလဲ အတတ္ႏုိင္ဆုံး လုပ္ေပးေနပါတယ္။ က်ေနာ္တုိ႕ တန္ေဆာင္တုိင္ပြဲၾကီးကုိ အျပင္မွာတကယ္မျမင္ရေပမဲ့ အင္တာနက္ေပၚကေန Live အေနနဲ႕ျပသႏုိင္ေအာင္ ၾကိဳးစားေနၾကပါတယ္။ အဲ့ဒီအခ်ိန္ဆုိ အေ၀းေရာက္ေတာင္ၾကီးသူ၊သားေတြရဲ႕ အလြမ္းကုိ စီပုံးေလးေတြမွာ ခ်ျပတတ္ပါတယ္။ ပုံမွန္ဆုိ ကုိယ္စီအလုပ္မ်ားေနေပမဲ့ အဲ့ခ်ိန္ေရာက္ရင္ အားလုံး စုံစည္းႏုိင္ေအာင္ ၾကိဳးစားၾကပါတယ္။ဒါဟာ ေတာင္ၾကီးျမိဳ႕အတြက္ ဂုဏ္ယူစရာပါပဲ။ အခုဆုိ တေျဖးေျဖးေတာင္ၾကီးျမိဳ႕ေလးဟာ ေခတ္မီလာျပီး လူငယ္တုိင္းဟာလဲ ၾကိဳးစားခ်င္စိတ္ေတြအျပည့္နဲ႕ပါ၊ ဒီလုိမ်ိဳးေလးေတြျမင္ေနရေတာ့ ကုိယ္တုိင္ဘာမွ မလုပ္ေပးႏုိင္ေပမဲ့ ေဘးကေန ၾကည့္ျပီး ရင္ထဲမွာ အတုိင္းမသိ ၀မ္းသာပီတိေတြ ျဖစ္ေနမိပါတယ္။ က်ေနာ့္ရဲ႕ ရင္ထဲမွာလဲ ေတာင္ၾကီးျမိဳ႕နဲ႕တကြ ခ်စ္စရာ ျမိဳ႕သူျမိဳ႕သားေတြရဲ႕ စရုိက္၊ လူေနမူေတြကုိ ဘယ္ေတာ့မွ ေမ့မွာမဟုတ္ပါဘူး၊ ဘယ္ေနရာေရာက္ေရာက္ ဘယ္ေလာက္ပဲ လူေနမူေတြ ေျပာင္းလဲေျပာင္းလဲ က်ေနာ္ဟာ ေတာင္ၾကီးသားတေယာက္အျဖစ္ ရပ္တည္ေနဦးမွာပါ။


ေတာင္ၾကီးျမိဳ႕ေလးနဲ႕ တန္ေဆာင္တုိင္ပြဲေတာ္ေလးကုိ သတိတရ ရွိလုိ႕ ေရးလုိက္တာပါ။

မွတ္ခ်က္။ ။ပုံမ်ားကုိ Google က ယူထားပါတယ္။

မနက္ခင္းစူူးရွတဲ့ေနေရာင္ရဲ႕အလင္းေရာင္ဟာ ျပတင္းေပါက္ေလးကတဆင့္ က်ေနာ္အခန္းေလးထဲ ေရာက္ရွိလာပါတယ္။ မနက္ခင္းေစာေစာထလုိက္တာနဲ႕ ေအးျမတဲ့ေလထုရဲ႕ တုိက္ခတ္မူကုိခံစားလိုက္ရပါတယ္။ သာမန္လူတေယာက္အတြက္ ဒီအေအးေတြဟာ အေႏြးထည္ေတြ မ်ားစြာ ၀တ္ထားရေပမဲ့ က်ေနာ္အတြက္ေတာ့ ဒီအေအးထုၾကီးကုိ ႏွစ္သက္စြာခံယူရင္း မနက္ခင္းအိပ္ရာကုိ နုိးထလာပါတယ္။ က်ေနာ္ေနတဲ့ ျမိဳ႕ေလးေပါ့။ က်ေနာ္ေနတဲ့ျမိဳ႕ေလးက ေလးဖက္ေလးရံ ေတာင္တန္းေတြနဲ႕ ကာရန္ထားပါတယ္။ စိမ္းလန္းေနတဲ့ ေတာင္ကုန္းေတြ၊ ေတာင္တန္းေတြနဲ႕ ေနခ်င္စရာအျပည့္ေပါ့။ က်ေနာ္ေနတဲ့ ျမိဳ႕ေလးက ျမိဳ႕ၾကီးလုိ႕လဲ မဆုိတာသလုိ ေတာက်တယ္လဲ မဆုိသာပါဘူး။ ခ်င္းေတာင္တန္းေတြလုိ အျမင့္ေပ မမ်ားပါဘူး။ ဒါေပမဲ့ ေႏြးေထြးမူအျပည့္နဲ႕ စိတ္ရင္းသေဘာထားျပည့္စုံတဲ့ လူအမ်ားစု ေနထုိင္ၾကပါတယ္။

ခ်ယ္ရီပန္းတုိ႕ဖူးပြင့္ရာ က်ေနာ္တုိ႕ျမိဳ႕ေလးမွာ ခ်ယ္ရီပြင့္ခ်ိန္ဆုိ ေတာင္ေတြမ်ား ပန္းေရာင္ေကာေဇာၾကီးခင္းထားသလုိ လွပေနတာေပါ့။ မနက္ေစာေစာ အိပ္ရာကထလုိက္ရင္ တ၀ုန္း၀ုန္းနဲ႕ ေမာင္းေနတဲ့ ေထာ္လာဂ်ီေပၚမွာ ကုန္ေတြ လူေတြ အျပည့္နဲ႕ေစ်းေရာင္းတဲ့ လူေတြကုိလဲ ေတြ႕ရတတ္ပါတယ္။ ရွမ္း၊ ပအုိ၀့္၊ ပေလာင္၊ ဗမာ၊ ခရစ္ယာန္၊ အစၥလာမ္ စသည္ျဖင့္ လူမ်ိဳးေပါင္းစုံတုိ႕ စည္းလုံးစြာ ေနထုိင္ၾကတာပါ။ အိမ္နီးခ်င္းအခ်င္းခ်င္း လူမ်ိဳးခြဲစိတ္ဓါတ္မရွိ တအိမ္မွာ ဟင္းေကာင္းေလးမ်ားခ်က္ရင္ တဖက္အိမ္ကုိ လွမ္းေပးတတ္တဲ့ ခ်စ္စရာ ဓေလ့ေလးေတြနဲ႕ က်ေနာ္တုိ႕ျမိဳ႕ေလးပါ။ အေပၚယံမဟုတ္ပဲ ရင္ထဲကေနေပါင္းၾကတဲ့ သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႕ ေပ်ာ္စရာေကာင္းတဲ့ ျမိဳ႕ေလးပါ။

က်ေနာ္တုိ႕ျမိဳ႕ေလးဟာ ကေလာေျမလုိ အရမ္းမေအးပါဘူး။ ေမျမိဳ႕လုိမ်ိဳး ပန္းခင္းေလးေတြနဲ႕ မျပည့္စုံပါဘူး။ ဒါေပမဲ့ က်ေနာ္တုိ႕ျမိဳ႕ေလးကုိ လာလည္ရင္ ဧည့္၀တ္ေက်ပြန္တဲ့ တုိင္းရင္းသားလူမ်ိဳးေတြ ကိုေတြ႕ရပါလိမ့္မယ္။ က်ေနာ္တုိ႕ျမိဳ႕ေလးက လူေတြဟာ ပြဲလမ္းသဘင္ကုိ အရမ္းခုံမင္တတ္ၾကပါတယ္။ က်ေနာ္တုိ႕ျမိဳ႕ေလးမွာ ဘယ္တုိင္းျပည္ ဘယ္ျမိဳ႕မွာမွ မလုပ္တဲ့ တန္ေဆာင္တုိင္ပြဲေတာ္ၾကီး ရွိတယ္။ စကၠဴနဲ႕လုပ္တဲ့ မီးပုံပ်ံေတြ ရွိတယ္။ တိရစာၦန္မ်ိဳးစုံရဲ႕ အရုပ္ပုံစံတူေလးေတြလႊတ္ျပီး ေပ်ာ္ၾကတယ္။ ခင္မင္မူေတြ တည္ေဆာက္ၾကတယ္။ လူမ်ိဳးေတြ ကြဲျပားေပမဲ့ ဒီတန္ေဆာင္တုိင္ပြဲေလးက ေတာင္ေပၚသူ၊ေတာင္ေပၚသား အခ်င္းခ်င္းစည္းလုံး ညီညြတ္စြာ ေပ်ာ္ရႊင္စြာတူတူ ဆင္ႏႊဲၾကတယ္... က်ေနာ္တုိ႕ျမိဳ႕ေလးမွာ ပင္းတယလုိ အထင္ကရ နာမည္ၾကီး ဘုရားေစတီေတြ မရွိသလုိ နာမည္ၾကီးေနရာေတြလဲ မရွိပါဘူး။ ဒါေပမဲ့ က်ေနာ္တုိ႕ ေတာင္ခြ်န္းဆုိတဲ့ ေတာင္ၾကီးတခုရွိတယ္ ေတာင္ဘက္ကုိ မုိင္အနဲငယ္ ထြက္လုိက္တာနဲ႕ ခ်စ္စရာ ပအုိ၀့္လူမ်ိဳးေတြ ေနတဲ့ ရြာေလးေတြ ရွိတယ္။ အဲ့ဘက္ကမွ ဆက္သြားလုိက္ရင္ အခုေနာက္ပုိင္းမွာ နာမည္ၾကီးလာတဲ့ ေမြေတာ္ကၠဴဘုရားပုထုိးေတြ ရွိတယ္။ ဧကအနဲငယ္အတြင္းမွာ ဘုရားေစတီေတြ တန္းစီျပီး ေဆာက္ထားတာပါ။

ဒီလုိပဲ က်ေနာ္တုိ႕ျမိဳ႕ေလးကေန ေအာက္ဖက္ကုိဆင္းသြားမယ္ဆုိ နာမည္ေက်ာ္ ေအးသာယာ စက္မူဇုံၾကီးရွိပါေသးတယ္။ ျမန္မာျပည္ လက္ရာကားေတြ ထုတ္တာေပါ့။ တကယ
့္ျမန္မာျပည္စစ္စစ္ထုတ္ေတြပါ။ ျဖတ္ညွပ္ကပ္ မဟုတ္ရပါဘူး။ အဲကေန ဆက္သြားရင္ေတာ့ ေစာ္ဘြားေတြ ေနတဲ့ ေညာင္ေရႊကုိ သြားလုိ႕ရပါတယ္။ အင္မတန္မွ ဧည့္၀တ္ေက်ပြန္တတ္တဲ့ အင္းသားမ်ားစုေ၀းရာ အင္းေလးကန္ကုိေရာက္ပါတယ္။ ရီစရာေလး တခုေျပာျပပါဦးမယ္ က်ေနာ္တုိ႕ေတာင္ေပၚေဒသေတြကုိ မေရာက္ဖူးတဲ့ သူငယ္ခ်င္းတေယာက္ေျပာဖူးတာေလးပါ။ ေတာင္ေပၚမွာ ေဘာလုံးကန္ေတာ့ ဘယ္လုိ ကန္မတုန္းတဲ့ သူတုိ႕အထင္ေတြကေတာ့ ေဘာလုံးကန္လုိက္ရင္ ေတာင္ေအာက္မ်ား က်သြားတယ္ ထင္တာလား မေျပာတတ္ပါဘူး း)

တေန႕ေန႕ေပါ့ အေ၀းတေနရာမွာ ေရာက္ေနတဲ့ က်ေနာ္တုိ႕ႏုိင္ငံကလူေတြ အားလုံး အဆင္ေျပရင္ ႏုိင္ငံအတြက္ တုိင္းျပည္အတြက္ ကုိယ့္ေမြးရပ္ေျမေလးအတြက္ ျပန္ၾကမွာပါပဲ။ ဒီလုိပဲ ခုခ်ိန္မွာ ခ်စ္တဲ့ ေမြးရပ္ေျမေလးနဲ႕ ေ၀းေနေပမဲ့ က်ေနာ္ရဲ႕ ရင္ထဲမွာ အခ်ိန္တုိင္းနီးပါးကေတာ့ ခ်စ္တဲ့ မိသားစု၊ သူငယ္ခ်င္းေတြ၊ က်ေနာ္ကုိေမြးဖြားေပးခဲ့တဲ့ က်ေနာ္ရဲ႕ျမိဳ႕ေလးကုိ တမ္းတေနဆဲပါ။ က်ေနာ္တုိ႕ေတာင္ၾကီးသားေတြလုိ ဆုိတာနဲ႕ စကားသံ၀ဲ၀ဲ ရုိးသားပြင့္လင္းတဲ့ လူေတြအျဖစ္ အမ်ားစုက ေတြးထင္မိၾကပါတယ္။ ဒီလုိမ်ိဳး အထင္ခံရတာကုိက က်ေနာ္ျမိဳ႕ေလးအတြက္ အဖုိးမျဖတ္နုိင္တဲ့ ဂုဏ္ပုဒ္ေလးတခုပါပဲ။ ဒီအတြက္ က်ေနာ္ေတာင္ၾကီးသားျဖစ္ရတာ အျမဲ ဂုဏ္ယူလ်က္ပါ။ က်ေနာ္တုိ႕ ေတာင္ၾကီးသားေတြလဲ အခုဆုိ အရင္တုန္းကလုိ ေခတ္ေနာက္မက်ေအာင္ တုိးတက္ေနတာကုိေတြ႕ေနရပါတယ္။ ရုိးရာမီးပုံပ်ံပြဲေတြကုိ တုိက္ရုိက္ လႊင့္လာႏုိင္ျပီ။ ဒီလုိ အေ၀းတေနရာမွ ကုိယ့္အစြမ္းအစနဲ႕ ကုိယ္ေျခေထာက္ေပၚကုိယ္တုိင္ ရပ္တည္ေနၾကပါျပီ။ အရမး္ကုိ ၾကည္ႏူး ဂုဏ္ယူစရာပါပဲ။ တေန႕တခ်ိန္ခ်ိန္မွာေတာ့ အသက္ေတြ ၾကီးလုိ႕ ျပည့္စုံသည္ျဖစ္ေစ မျပည့္စုံသည္ျဖစ္ေစ ခ်စ္ေသာ ေမြးရပ္ေျမေလးမွာပဲ ေခါင္းခ် ခ်င္ပါတယ္။ ဒါက်ေနာ္ရဲ႕ ဆႏၵေလးပါပဲ။

ကုိရီႏို ရဲ႕တက္ဂ္ပုိစ့္ေလးပါ။ ဒီပုိစ့္ေလးကုိ ေရးရတာ အရမ္းခံစားရပါတယ္။ ေမြးရပ္ေျမနဲ႕ ေ၀းကြာေနတဲ့လူတုိင္း ခံစားၾကရမယ္လုိ႕ က်ေနာ္ ယူဆမိပါတယ္။ လူသားတုိင္းဟာ ကုိယ့္ေမြးတဲ့ ေျမကုိခ်စ္သလုိ ေသရင္ေတာင္ ကုိယ့္ေမြးေျမေလးမွာ ေသခ်င္တာ အမ်ားစုပါ။ က်ေနာ္ ထပ္ မတက္ဂ္ေတာ့ပါဘူး ကုိရီႏို တက္ဂ္တာ ဆုိင္မဆုိင္ေတာ့ မသိဘူးဗ်ာ ေရးေတာ့ ေရးလုိက္ပါတယ္။

မနက္ခင္းစူူးရွတဲ့ေနေရာင္ရဲ႕အလင္းေရာင္ဟာ ျပတင္းေပါက္ေလးကတဆင့္ က်ေနာ္အခန္းေလးထဲ ေရာက္ရွိလာပါတယ္။ မနက္ခင္းေစာေစာထလုိက္တာနဲ႕ ေအးျမတဲ့ေလထုရဲ႕ တုိက္ခတ္မူကုိခံစားလိုက္ရပါတယ္။ သာမန္လူတေယာက္အတြက္ ဒီအေအးေတြဟာ အေႏြးထည္ေတြ မ်ားစြာ ၀တ္ထားရေပမဲ့ က်ေနာ္အတြက္ေတာ့ ဒီအေအးထုၾကီးကုိ ႏွစ္သက္စြာခံယူရင္း မနက္ခင္းအိပ္ရာကုိ နုိးထလာပါတယ္။ က်ေနာ္ေနတဲ့ ျမိဳ႕ေလးေပါ့။ က်ေနာ္ေနတဲ့ျမိဳ႕ေလးက ေလးဖက္ေလးရံ ေတာင္တန္းေတြနဲ႕ ကာရန္ထားပါတယ္။ စိမ္းလန္းေနတဲ့ ေတာင္ကုန္းေတြ၊ ေတာင္တန္းေတြနဲ႕ ေနခ်င္စရာအျပည့္ေပါ့။ က်ေနာ္ေနတဲ့ ျမိဳ႕ေလးက ျမိဳ႕ၾကီးလုိ႕လဲ မဆုိတာသလုိ ေတာက်တယ္လဲ မဆုိသာပါဘူး။ ခ်င္းေတာင္တန္းေတြလုိ အျမင့္ေပ မမ်ားပါဘူး။ ဒါေပမဲ့ ေႏြးေထြးမူအျပည့္နဲ႕ စိတ္ရင္းသေဘာထားျပည့္စုံတဲ့ လူအမ်ားစု ေနထုိင္ၾကပါတယ္။

ခ်ယ္ရီပန္းတုိ႕ဖူးပြင့္ရာ က်ေနာ္တုိ႕ျမိဳ႕ေလးမွာ ခ်ယ္ရီပြင့္ခ်ိန္ဆုိ ေတာင္ေတြမ်ား ပန္းေရာင္ေကာေဇာၾကီးခင္းထားသလုိ လွပေနတာေပါ့။ မနက္ေစာေစာ အိပ္ရာကထလုိက္ရင္ တ၀ုန္း၀ုန္းနဲ႕ ေမာင္းေနတဲ့ ေထာ္လာဂ်ီေပၚမွာ ကုန္ေတြ လူေတြ အျပည့္နဲ႕ေစ်းေရာင္းတဲ့ လူေတြကုိလဲ ေတြ႕ရတတ္ပါတယ္။ ရွမ္း၊ ပအုိ၀့္၊ ပေလာင္၊ ဗမာ၊ ခရစ္ယာန္၊ အစၥလာမ္ စသည္ျဖင့္ လူမ်ိဳးေပါင္းစုံတုိ႕ စည္းလုံးစြာ ေနထုိင္ၾကတာပါ။ အိမ္နီးခ်င္းအခ်င္းခ်င္း လူမ်ိဳးခြဲစိတ္ဓါတ္မရွိ တအိမ္မွာ ဟင္းေကာင္းေလးမ်ားခ်က္ရင္ တဖက္အိမ္ကုိ လွမ္းေပးတတ္တဲ့ ခ်စ္စရာ ဓေလ့ေလးေတြနဲ႕ က်ေနာ္တုိ႕ျမိဳ႕ေလးပါ။ အေပၚယံမဟုတ္ပဲ ရင္ထဲကေနေပါင္းၾကတဲ့ သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႕ ေပ်ာ္စရာေကာင္းတဲ့ ျမိဳ႕ေလးပါ။

က်ေနာ္တုိ႕ျမိဳ႕ေလးဟာ ကေလာေျမလုိ အရမ္းမေအးပါဘူး။ ေမျမိဳ႕လုိမ်ိဳး ပန္းခင္းေလးေတြနဲ႕ မျပည့္စုံပါဘူး။ ဒါေပမဲ့ က်ေနာ္တုိ႕ျမိဳ႕ေလးကုိ လာလည္ရင္ ဧည့္၀တ္ေက်ပြန္တဲ့ တုိင္းရင္းသားလူမ်ိဳးေတြ ကိုေတြ႕ရပါလိမ့္မယ္။ က်ေနာ္တုိ႕ျမိဳ႕ေလးက လူေတြဟာ ပြဲလမ္းသဘင္ကုိ အရမ္းခုံမင္တတ္ၾကပါတယ္။ က်ေနာ္တုိ႕ျမိဳ႕ေလးမွာ ဘယ္တုိင္းျပည္ ဘယ္ျမိဳ႕မွာမွ မလုပ္တဲ့ တန္ေဆာင္တုိင္ပြဲေတာ္ၾကီး ရွိတယ္။ စကၠဴနဲ႕လုပ္တဲ့ မီးပုံပ်ံေတြ ရွိတယ္။ တိရစာၦန္မ်ိဳးစုံရဲ႕ အရုပ္ပုံစံတူေလးေတြလႊတ္ျပီး ေပ်ာ္ၾကတယ္။ ခင္မင္မူေတြ တည္ေဆာက္ၾကတယ္။ လူမ်ိဳးေတြ ကြဲျပားေပမဲ့ ဒီတန္ေဆာင္တုိင္ပြဲေလးက ေတာင္ေပၚသူ၊ေတာင္ေပၚသား အခ်င္းခ်င္းစည္းလုံး ညီညြတ္စြာ ေပ်ာ္ရႊင္စြာတူတူ ဆင္ႏႊဲၾကတယ္... က်ေနာ္တုိ႕ျမိဳ႕ေလးမွာ ပင္းတယလုိ အထင္ကရ နာမည္ၾကီး ဘုရားေစတီေတြ မရွိသလုိ နာမည္ၾကီးေနရာေတြလဲ မရွိပါဘူး။ ဒါေပမဲ့ က်ေနာ္တုိ႕ ေတာင္ခြ်န္းဆုိတဲ့ ေတာင္ၾကီးတခုရွိတယ္ ေတာင္ဘက္ကုိ မုိင္အနဲငယ္ ထြက္လုိက္တာနဲ႕ ခ်စ္စရာ ပအုိ၀့္လူမ်ိဳးေတြ ေနတဲ့ ရြာေလးေတြ ရွိတယ္။ အဲ့ဘက္ကမွ ဆက္သြားလုိက္ရင္ အခုေနာက္ပုိင္းမွာ နာမည္ၾကီးလာတဲ့ ေမြေတာ္ကၠဴဘုရားပုထုိးေတြ ရွိတယ္။ ဧကအနဲငယ္အတြင္းမွာ ဘုရားေစတီေတြ တန္းစီျပီး ေဆာက္ထားတာပါ။

တစ္ကယ္ေတာ့ကြ်န္ေတာ္ကုိေမြးဖြားလာတဲ့ေနရာေလးကေတာ္ေတာ္ကုိေနခ်င္စရာေလးပါဗ်ာ.
ကြ်န္ေတာ္ ေမြးဖြားခဲ႔ရာ ဇာတိေျမကေတာ႔ ရွမ္းျပည္နယ္က ေတာင္ၾကီးဆုိတဲ့ျမိဳ့ေေလးမွာပါ။ ကြ်န္ေတာ္က အဲဒီျမိဳ့ေေလးကိုလည္း ခ်စ္တယ္၊ အဲဒီျမိဳ့ေလးမွာေနရတာေပ်ာ္တယ္..
ကြ်န္ေတာ္တို႔အိမ္က ရိုးရိုး သာမန္ရပ္ကြက္ထဲမွာ ရွိပါတယ္။ကြ်န္ေတာ္တို့ျမိဳ့ေလးမွာလူတုိင္းနီး
ပါးကရုိးသားပြင့္လင္းၾကပါတယ္..တစ္ကယ္တမ္းလည္းေေပ်ာ္ရႊင္ဖြယ္ေကာင္းတဲ႔ မိသားစုအိမ္ေလး ပိုင္ဆိုင္ဖို႔အတြက္အိမ္တစ္အိမ္မွာစည္းလံုးညီညြတ္မႈနဲ႔တစ္ေယာက္ကိုတစ္ေယာက္ ခ်စ္ခင္၊ သည္းခံဖို႔က မရွိမျဖစ္ပဲလိုအပ္သလုိ ပတ္၀န္းက်င္ကလည္းအေရးပါ တယ္လုိ့ကြ်န္ေတာ္ထင္ပါတယ္။ ေျပာရရင္ေတာ႔ လူတစ္ေယာက္နဲ့တစ္ေယာက္ခင္မင္မူ၊ သံေယာဇဥ္ရွိမူ။ေေမတၱာတရားက အေရးႀကီးဆံုးေပါ႔၊အဲဒီလုိ လုိအင္ေတြနဲ့ျပည့္စုံေနတဲ့ ကြ်န္ေတာ္တို့့ျမိဳ့ေလးးကုိအရမ္းခ်စ္မိပါတယ္။ တစ္ကယ္ဆုိ ကြ်န္ေတာ္တုိ့ ့ျမိဳ့ေလးဟာအရမ္းေအးခ်မ္းတယ္။ ကြ်န္ေတာ္တုိ့ငယ္စဥ္ကဆုိရင္ တစ္ႏွစ္ပတ္လုံး ေအးခ်မ္းေနတာပဲ။ ေႏြရာသီဆုိရင္လည္းအရမ္းေနလုိ့ေကာင္းလုိ့ ေအာက္ျပည္ကလူေတြအျမဲလာလည္ၾကပါတယ္။ အေရွ့ဘက္ဆီကေနမင္းၾကီးမထြက္လာခင္အုပ္ဆုိင္းေနတဲ့ျမဴနွင္းေတြၾကားမွာ ဘ၀အတြက္ ရုန္းကန္လႈပ္ရွားေနတဲ့ေတာင္ေပၚသူ၊ေတာင္ေပၚသားေတြရဲ့အလွကလည္း တစ္မ်ိဳးခ်စ္စရာပါ… အားလုံးဟာလူမခ်မ္းသာေပမဲ့ စိတ္ကေတာ့ခ်မ္းသာၾကပါတယ္။ အားလုံးရဲ့ မ်က္ႏွာကိုၾကည့္လုိက္ရင္ ဟန္ေဆာင္မူကင္းတဲ့အျပံဳးေလးေတြကုိျမင္ရမွာပါ.. ျမိဳ့ေလးရဲ့ေဘး ပတ္ပတ္လည္မွာလဲျမင့္မားတဲ့ ေတာင္တန္းေတြနဲ့ကာရံထားပါတယ္။အေရွ့ဘက္ဆီမွာကေတာ့ ကြ်န္ေတာ္တို့ျမိဳ့ေလးရဲ့နာမည္ၾကီးေတြထဲက တစ္ခုျဖစ္တဲ့ေတာင္ခြ်န္းဆုိတဲ့ေတာင္အျမင့္တစ္ခု ရွိပါတယ္။ကြ်န္ေတာ္တို့ေက်ာင္းသားဘ၀ သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ့ေပ်ာ္ပြဲစားထြက္တုိင္းအဲဒီ ေတာင္ခြ်န္းကုိသြားၾကပါတယ္။လူဆုိတာကုိယ္ရည္မွန္းတဲ့ ပန္းတုိင္မေရာက္ ေရာက္ေအာင္သြားရတယ္ဆုိတာ ေတာင္ခြ်န္းဆုိတဲ့ေတာင္ေလးက ကြ်န္ေတာ္တုိ့ေေတာင္ေပၚသား္ေတြကုိ သင္ခန္းစာေပးတဲ့ေနရာေလးတစ္ခုပါ။ မုိးရာသီမွာ ေတာင္ေပၚတက္ရတာေလာက္ေပ်ာ္ရြင္စရာမရွိပါဘူး… ေတာင္ထိပ္ကုိေရာက္ေတာ့ ေအးျမလတ္ဆတ္တဲ့ ေလအထိေၾကာင့္ေမာပန္းလာသမွ်အားလုံးေပ်ာက္သြားၾကစျမဲပါ… ကြ်န္ေတာ္တုိ့ျမိဳ့ေလးရဲ့အေရွ့ဘက္ဆီမွာ ပတၱႃမားဂူလုိ့ေခၚတဲ့သဘာ၀ထံုးေက်ာက္ေတာင္ တစ္ခုရွိပါေသးတယ္။ အဲဒီဂူကေတာ့ ့ထုံးေက်ာက္ရည္ေတြ ကေနစိမ့္ျပီးစီးလာတဲ့ေရေတြဟာေအာက္ေျခထိမေရာက္ပဲ ေက်ာက္ခက္၊ေက်ာက္ပန္းလုိျဖစ္ေနတာေလး ေတြေပါ့ဗ်ာ… အထဲ၀င္သြားရင္ကုိလူတုိင္းစိတ္လႈပ္ရွားရတဲ့ေနရာတစ္ခုေပါ့ဗ်ာ…ေဆာင္း၀င္လာျပီဆုိရင္ ေေတာင္တစ္ခုလုံးဟာလည္္း ခ်ယ္ရီပန္းေတြနဲ့လွပတဲ့ပန္းခင္းၾကီးတစ္ခုၾကေနတာပါပဲ… ကြ်န္ေတာ္တုိ့ေတာင္ေပၚသူ၊ေတာင္ေပၚသားေတြကေတာ့ ခ်ယ္ရီပန္းကုိအရမ္းျမတ္ႏုိးၾကတယ္.

ခ်ယ္ရီေတြပြင့္လန္းလာျပီဆုိရင္ခူးျပီးေတာ့ကုိယ္ရဲ့ ဆရာ၊မိဘေတြကုိေပးၾကတယ္.. ကုိယ္ျမတ္ႏိုးတဲ့ေကာင္မေလးလည္းပါတာေပါ့ဗ်ာ.. ေဆာင္းအကုန္ ေႏြဦးအစ ညေနေစာင္းေတြမွာ ေလတိုက္ရင္း သဘာ၀အေလ်ာက္ သစ္ပင္ေတြ ပြတ္တိုက္ရာက ျဖစ္ေပၚလာတဲ႔ ေတာမီးဟာလည္း ေေတာင္တန္းႀကီးတေလွ်ာက္ ပံုစံမ်ိဳးစံုနဲ႔ လွပေနတဲ႔ ေတာမီးတန္းႀကီးဟာ တမ်ိဳးတဖံု ၾကည့္လို႔ေကာင္းပါတယ္။

ကြ်န္ေတာ္တုိ့ေတာင္ေပၚျမီဳ့ေလးရဲ့ေပ်ာ္ရြင္စရာအေကာင္းဆုံး၊လူတုိင္းရဲ့ရင္ထဲမွာစိတ္အလႈပ္
ရွားဆုံးပြဲေတာ္တစ္ခုရွိေသးတယ္ဗ်.. အဲဒါကေတာ့တန္ေဆာင္တုိင္ပဲြေတာ္ပါပဲ..ဘာေၾကာင့္ ဒီလုိေျပာရတာလဲဆုိေတာ့ ကြ်န္ေတာ္တုိ့ျမိဳ့ေလးမွာကတန္ေဆာင္တုိင္ပြဲေတာ္ကုိ သူမ်ားျမိဳ့ မ်ားနဲ့မတူ ထူးထူးရွားရွားလုပ္ေလ့ရွိပါတယ္။ ဒီစာကုိဖတ္တဲ့လူတုိင္းၾကားဖူးမယ္လုိ့ထင္ပါတယ္. ေတာင္ၾကီးတန္ေဆာင္တုိင္မီးပုံပ်ံပဲြေတာ္ၾကီးပါ။ ကြ်န္ေတာ္တို့ျမိဳ့ေလးရဲ့ရုိးရာပြဲေလးေပါ့ဗ်ာ.. သီတင္းကြ်တ္ေရာက္ျပီဆုိတာနဲ့ကြ်န္ေတာ္တုိ့လူငယ္ေတြအျခားဘာမွစိတ္၀င္စားမူမရွိေတာ့ပါ ဘူး..တန္ေဆာင္တုိင္မီးပုံပ်ံပြဲအတြက္တာစူေနၾကျပီေလ… ေက်ာင္းေတြမွာလည္းေက်ာင္းသြား တဲ့သူမရွိ..အလုပ္ေတြမွာလဲ အလုပ္သမားေတြမရွိနဲ့ အေတာ္ကုိေပ်ာ္စရာေကာင္းတဲ့ ရုိးရာပဲြ တစ္ခုေလးတစ္ခုပါ…အားလုံးရဲ့ရင္ထဲမွာ သိသိမသိသိအားလုံးဟာညီအစ္ကုိေမာင္ႏွမစိတ္နဲ့ ၀ိုင္း၀န္းျပီးပြဲေတာ္ျဖစ္ေျမာက္ေအာင္လုပ္ေဆာင္ၾကပါတယ္။ လူငယ္ေတြဟာလည္းကိုယ္စီ အဖြဲ့ကုိယ္စီနဲ့ အလွမီးပုံပ်ံေတြလုပ္ေဆာင္ၾကပါတယ္။ လူၾကီးပုိင္းေတြကေတာ့ ကြ်န္ေတာ္တို့ အေခၚမီးက်ည္လုိ့ေခၚတဲ့ မီးရႈးမီးပန္းေတြနဲ့ မီးပုံးပ်ံကုိလုပ္ေဆာင္ၾကပါတယ္..ေနာက္တစ္ခုရွိ ေသးတယ္ဗ်.. စိန္္နားပန္လုိ့ေခၚတယ္အလွမီးပုံပ်ံပါပဲ…. သူကေတာ့စီးပြါးေရးလုပ္ငန္းရွင္ေတြ အၾကိဳက္ေပါ့ဗ်ာ.သူတုိ့ရဲ့ေၾကာ္ျငာေလးေတြကုိ မီးပုံပ်ံရဲ့ပတ္ပတ္လည္မွာခ်ိတ္ျပီးလြတ္တင္ရတဲ့ အမ်ိဳးအစားေပါ့ဗ်ာ…ဒါေပမဲ့ကြ်န္ေတာ္တုိ့ေတာင္ေပၚသားအမ်ားစုကေတာ့ မီးက်ည္လုိ့ေခၚတဲ့ အမ်ိဳးအစားကုိပုိသေဘာက်ၾကတယ္။သူကစိတ္၀င္စားစရာအရမ္းေကာင္းသလုိ အႏၱရယ္ လည္းအရမ္းမ်ားတယ္။အခုဆုိကြ်န္ေတာ္တုိ့ရဲ့ရုိးရာပြဲေလးကုိျပန္မေရာက္ျဖစ္တာအေတာ့္ကုိ ၾကာေနပါျပီဗ်ာ.. ဒါေၾကာင့္မုိ့ဒီလုိ ေရးလုိက္ရတာပါ…

တစ္ကယ္ေတာ့ကြ်န္ေတာ္ကုိေမြးဖြားလာတဲ့ေနရာေလးကေတာ္ေတာ္ကုိေနခ်င္စရာေလးပါဗ်ာ.
ကြ်န္ေတာ္ ေမြးဖြားခဲ႔ရာ ဇာတိေျမကေတာ႔ ရွမ္းျပည္နယ္က ေတာင္ၾကီးဆုိတဲ့ျမိဳ့ေေလးမွာပါ။ ကြ်န္ေတာ္က အဲဒီျမိဳ့ေေလးကိုလည္း ခ်စ္တယ္၊ အဲဒီျမိဳ့ေလးမွာေနရတာေပ်ာ္တယ္..
ကြ်န္ေတာ္တို႔အိမ္က ရိုးရိုး သာမန္ရပ္ကြက္ထဲမွာ ရွိပါတယ္။ကြ်န္ေတာ္တို့ျမိဳ့ေလးမွာလူတုိင္းနီး
ပါးကရုိးသားပြင့္လင္းၾကပါတယ္..တစ္ကယ္တမ္းလည္းေေပ်ာ္ရႊင္ဖြယ္ေကာင္းတဲ႔ မိသားစုအိမ္ေလး ပိုင္ဆိုင္ဖို႔အတြက္အိမ္တစ္အိမ္မွာစည္းလံုးညီညြတ္မႈနဲ႔တစ္ေယာက္ကိုတစ္ေယာက္ ခ်စ္ခင္၊ သည္းခံဖို႔က မရွိမျဖစ္ပဲလိုအပ္သလုိ ပတ္၀န္းက်င္ကလည္းအေရးပါ တယ္လုိ့ကြ်န္ေတာ္ထင္ပါတယ္။ ေျပာရရင္ေတာ႔ လူတစ္ေယာက္နဲ့တစ္ေယာက္ခင္မင္မူ၊ သံေယာဇဥ္ရွိမူ။ေေမတၱာတရားက အေရးႀကီးဆံုးေပါ႔၊အဲဒီလုိ လုိအင္ေတြနဲ့ျပည့္စုံေနတဲ့ ကြ်န္ေတာ္တို့့ျမိဳ့ေလးးကုိအရမ္းခ်စ္မိပါတယ္။ တစ္ကယ္ဆုိ ကြ်န္ေတာ္တုိ့ ့ျမိဳ့ေလးဟာအရမ္းေအးခ်မ္းတယ္။ ကြ်န္ေတာ္တုိ့ငယ္စဥ္ကဆုိရင္ တစ္ႏွစ္ပတ္လုံး ေအးခ်မ္းေနတာပဲ။ ေႏြရာသီဆုိရင္လည္းအရမ္းေနလုိ့ေကာင္းလုိ့ ေအာက္ျပည္ကလူေတြအျမဲလာလည္ၾကပါတယ္။ အေရွ့ဘက္ဆီကေနမင္းၾကီးမထြက္လာခင္အုပ္ဆုိင္းေနတဲ့ျမဴနွင္းေတြၾကားမွာ ဘ၀အတြက္ ရုန္းကန္လႈပ္ရွားေနတဲ့ေတာင္ေပၚသူ၊ေတာင္ေပၚသားေတြရဲ့အလွကလည္း တစ္မ်ိဳးခ်စ္စရာပါ… အားလုံးဟာလူမခ်မ္းသာေပမဲ့ စိတ္ကေတာ့ခ်မ္းသာၾကပါတယ္။ အားလုံးရဲ့ မ်က္ႏွာကိုၾကည့္လုိက္ရင္ ဟန္ေဆာင္မူကင္းတဲ့အျပံဳးေလးေတြကုိျမင္ရမွာပါ.. ျမိဳ့ေလးရဲ့ေဘး ပတ္ပတ္လည္မွာလဲျမင့္မားတဲ့ ေတာင္တန္းေတြနဲ့ကာရံထားပါတယ္။အေရွ့ဘက္ဆီမွာကေတာ့ ကြ်န္ေတာ္တို့ျမိဳ့ေလးရဲ့နာမည္ၾကီးေတြထဲက တစ္ခုျဖစ္တဲ့ေတာင္ခြ်န္းဆုိတဲ့ေတာင္အျမင့္တစ္ခု ရွိပါတယ္။ကြ်န္ေတာ္တို့ေက်ာင္းသားဘ၀ သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ့ေပ်ာ္ပြဲစားထြက္တုိင္းအဲဒီ ေတာင္ခြ်န္းကုိသြားၾကပါတယ္။လူဆုိတာကုိယ္ရည္မွန္းတဲ့ ပန္းတုိင္မေရာက္ ေရာက္ေအာင္သြားရတယ္ဆုိတာ ေတာင္ခြ်န္းဆုိတဲ့ေတာင္ေလးက ကြ်န္ေတာ္တုိ့ေေတာင္ေပၚသား္ေတြကုိ သင္ခန္းစာေပးတဲ့ေနရာေလးတစ္ခုပါ။ မုိးရာသီမွာ ေတာင္ေပၚတက္ရတာေလာက္ေပ်ာ္ရြင္စရာမရွိပါဘူး… ေတာင္ထိပ္ကုိေရာက္ေတာ့ ေအးျမလတ္ဆတ္တဲ့ ေလအထိေၾကာင့္ေမာပန္းလာသမွ်အားလုံးေပ်ာက္သြားၾကစျမဲပါ… ကြ်န္ေတာ္တုိ့ျမိဳ့ေလးရဲ့အေရွ့ဘက္ဆီမွာ ပတၱႃမားဂူလုိ့ေခၚတဲ့သဘာ၀ထံုးေက်ာက္ေတာင္ တစ္ခုရွိပါေသးတယ္။ အဲဒီဂူကေတာ့ ့ထုံးေက်ာက္ရည္ေတြ ကေနစိမ့္ျပီးစီးလာတဲ့ေရေတြဟာေအာက္ေျခထိမေရာက္ပဲ ေက်ာက္ခက္၊ေက်ာက္ပန္းလုိျဖစ္ေနတာေလး ေတြေပါ့ဗ်ာ… အထဲ၀င္သြားရင္ကုိလူတုိင္းစိတ္လႈပ္ရွားရတဲ့ေနရာတစ္ခုေပါ့ဗ်ာ…ေဆာင္း၀င္လာျပီဆုိရင္ ေေတာင္တစ္ခုလုံးဟာလည္္း ခ်ယ္ရီပန္းေတြနဲ့လွပတဲ့ပန္းခင္းၾကီးတစ္ခုၾကေနတာပါပဲ… ကြ်န္ေတာ္တုိ့ေတာင္ေပၚသူ၊ေတာင္ေပၚသားေတြကေတာ့ ခ်ယ္ရီပန္းကုိအရမ္းျမတ္ႏုိးၾကတယ္.

ခ်ယ္ရီေတြပြင့္လန္းလာျပီဆုိရင္ခူးျပီးေတာ့ကုိယ္ရဲ့ ဆရာ၊မိဘေတြကုိေပးၾကတယ္.. ကုိယ္ျမတ္ႏိုးတဲ့ေကာင္မေလးလည္းပါတာေပါ့ဗ်ာ.. ေဆာင္းအကုန္ ေႏြဦးအစ ညေနေစာင္းေတြမွာ ေလတိုက္ရင္း သဘာ၀အေလ်ာက္ သစ္ပင္ေတြ ပြတ္တိုက္ရာက ျဖစ္ေပၚလာတဲ႔ ေတာမီးဟာလည္း ေေတာင္တန္းႀကီးတေလွ်ာက္ ပံုစံမ်ိဳးစံုနဲ႔ လွပေနတဲ႔ ေတာမီးတန္းႀကီးဟာ တမ်ိဳးတဖံု ၾကည့္လို႔ေကာင္းပါတယ္။

ကြ်န္ေတာ္တုိ့ေတာင္ေပၚျမီဳ့ေလးရဲ့ေပ်ာ္ရြင္စရာအေကာင္းဆုံး၊လူတုိင္းရဲ့ရင္ထဲမွာစိတ္အလႈပ္ ရွားဆုံးပြဲေတာ္တစ္ခုရွိေသးတယ္ဗ်.. အဲဒါကေတာ့တန္ေဆာင္တုိင္ပဲြေတာ္ပါပဲ..ဘာေၾကာင့္ ဒီလုိေျပာရတာလဲဆုိေတာ့ ကြ်န္ေတာ္တုိ့ျမိဳ့ေလးမွာကတန္ေဆာင္တုိင္ပြဲေတာ္ကုိ သူမ်ားျမိဳ့ မ်ားနဲ့မတူ ထူးထူးရွားရွားလုပ္ေလ့ရွိပါတယ္။ ဒီစာကုိဖတ္တဲ့လူတုိင္းၾကားဖူးမယ္လုိ့ထင္ပါတယ္. ေတာင္ၾကီးတန္ေဆာင္တုိင္မီးပုံပ်ံပဲြေတာ္ၾကီးပါ။ ကြ်န္ေတာ္တို့ျမိဳ့ေလးရဲ့ရုိးရာပြဲေလးေပါ့ဗ်ာ.. သီတင္းကြ်တ္ေရာက္ျပီဆုိတာနဲ့ကြ်န္ေတာ္တုိ့လူငယ္ေတြအျခားဘာမွစိတ္၀င္စားမူမရွိေတာ့ပါ ဘူး..တန္ေဆာင္တုိင္မီးပုံပ်ံပြဲအတြက္တာစူေနၾကျပီေလ… ေက်ာင္းေတြမွာလည္းေက်ာင္းသြား တဲ့သူမရွိ..အလုပ္ေတြမွာလဲ အလုပ္သမားေတြမရွိနဲ့ အေတာ္ကုိေပ်ာ္စရာေကာင္းတဲ့ ရုိးရာပဲြ တစ္ခုေလးတစ္ခုပါ…အားလုံးရဲ့ရင္ထဲမွာ သိသိမသိသိအားလုံးဟာညီအစ္ကုိေမာင္ႏွမစိတ္နဲ့ ၀ိုင္း၀န္းျပီးပြဲေတာ္ျဖစ္ေျမာက္ေအာင္လုပ္ေဆာင္ၾကပါတယ္။ လူငယ္ေတြဟာလည္းကိုယ္စီ အဖြဲ့ကုိယ္စီနဲ့ အလွမီးပုံပ်ံေတြလုပ္ေဆာင္ၾကပါတယ္။ လူၾကီးပုိင္းေတြကေတာ့ ကြ်န္ေတာ္တို့ အေခၚမီးက်ည္လုိ့ေခၚတဲ့ မီးရႈးမီးပန္းေတြနဲ့ မီးပုံးပ်ံကုိလုပ္ေဆာင္ၾကပါတယ္..ေနာက္တစ္ခုရွိ ေသးတယ္ဗ်.. စိန္္နားပန္လုိ့ေခၚတယ္အလွမီးပုံပ်ံပါပဲ…. သူကေတာ့စီးပြါးေရးလုပ္ငန္းရွင္ေတြ အၾကိဳက္ေပါ့ဗ်ာ.သူတုိ့ရဲ့ေၾကာ္ျငာေလးေတြကုိ မီးပုံပ်ံရဲ့ပတ္ပတ္လည္မွာခ်ိတ္ျပီးလြတ္တင္ရတဲ့ အမ်ိဳးအစားေပါ့ဗ်ာ…ဒါေပမဲ့ကြ်န္ေတာ္တုိ့ေတာင္ေပၚသားအမ်ားစုကေတာ့ မီးက်ည္လုိ့ေခၚတဲ့ အမ်ိဳးအစားကုိပုိသေဘာက်ၾကတယ္။သူကစိတ္၀င္စားစရာအရမ္းေကာင္းသလုိ အႏၱရယ္ လည္းအရမ္းမ်ားတယ္။အခုဆုိကြ်န္ေတာ္တုိ့ရဲ့ရုိးရာပြဲေလးကုိျပန္မေရာက္ျဖစ္တာအေတာ့္ကုိ ၾကာေနပါျပီဗ်ာ.. ဒါေၾကာင့္မုိ့ဒီလုိ ေရးလုိက္ရတာပါ…