သတိရမိတယ္
ဆားခ်က္တဲ့လက္က
တံငါသည္္ဘ၀ကို ႏူးညံ့ခဲ့ပုံမ်ား။
မင္းလည္း မျမင္ႏုိင္
ငါကလည္း မင္းကို
မေပြ႔ေထြးႏုိင္ခဲ့
ဆားခ်က္သမေလးေရ…။
မုန္တုိင္းက
ေ ရ ာ က္ လ ာ တ ယ္ ။
အခုေတာ့
ကမ္းမျမင္ လမ္းမျမင္။
စီးေမ်ာသြားပုံက
ေကာင္းကင္တခုလုံး
ခ်က္ခ်င္း
ပ်က္သြားသလုိ
ရုန္းရင္းဆန္ခတ္။
ေခတ္ေတြ စီးဆင္းသြားေတာ့
ပင္လယ္က
ျပာစိမ္းလုိ႔
ဘာမွမပတ္သက္သလုိမ်ဳိး
သူစိမ္းဆန္ဆန္ၾကည့္လုိ႔ ။ ။
ဒီကဗ်ာေလးကေတာ့ အကုိ ကုိဖိုးေဇ ဘေလာ့ေပၚမွာ ေနာက္ဆုံး ေရးခဲ့တဲ့ ကဗ်ာေလးပါ ခြင့္မေတာင္းပဲ တင္ထားလုိက္မိပါတယ္
အခုေတာ့ က်ေနာ္တုိ႕ရဲ႕ ဘေလာ့ဂါ ေရာင္းရင္းၾကီးတေယာက္ေတာ့ ဘ၀တပါးကုိ သြားခဲ့ျပန္ျပီဗ်ာ.. အကုိဖုိးေဇကုိ လူခ်င္းမသိခဲ့ မရင္းႏွီးခဲ့ေပမဲ့ သူရဲ႕ ဘေလာ့က ကဗ်ာေလးေတြကုိေတာ့ ေတာ္ေတာ္နွစ္သက္ခဲ့မိပါတယ္... အကုိေရ အကုိမိသားစုနဲ႕ ထပ္တူ၀မ္းနည္းမိရပါတယ္ဗ်ာ.. အကုိဖုိးေဇ (ခ) အကုိျမင့္ေဇ (ခ) ပြင့္သစ္(ကရိန္ကန္) ေကာင္းရာသုဂတိလားပါေစလုိ႕ ဆုေတာင္းေပးရင္းးးးးးးးးးးးးးးးး
ဘ၀မွာ ဘယ္အရာေတြ ေမွာင္မုိက္ေနပါေစ
ငါတုိ႕ ေမွ်ာ္လင့္ေနတဲ့
လင္းေရာင္ျခည္ေတြ တေန႕ ျမင္ရမွာပါ
ဒါေပမဲ့ ဒီအလင္း
မေပၚလာခင္ ေၾကြလင့္သြားတဲ့
ဘေလာ့ ညီအကုိေတြ၊ ရဲရင့္စြာ ဆက္ေလွ်ာက္ေနတဲ့
ဘေလာ့ ညီအကုိေမာင္နွမေတြ
အားလုံးအတြက္
က်ေနာ္ ထာ၀ရ ဂုဏ္ယူေနလ်က္ပါ
ငါတုိ႕ ေမွ်ာ္လင့္ေနတဲ့
လင္းေရာင္ျခည္ေတြ တေန႕ ျမင္ရမွာပါ
ဒါေပမဲ့ ဒီအလင္း
မေပၚလာခင္ ေၾကြလင့္သြားတဲ့
ဘေလာ့ ညီအကုိေတြ၊ ရဲရင့္စြာ ဆက္ေလွ်ာက္ေနတဲ့
ဘေလာ့ ညီအကုိေမာင္နွမေတြ
အားလုံးအတြက္
က်ေနာ္ ထာ၀ရ ဂုဏ္ယူေနလ်က္ပါ
ေတာင္ေပၚသား
