ကဲ တက္ခ္ၾကျပန္ပါျပီ။ လာေတာ့ဗ်ာ တက္ခ္တမွ်အကုန္လုံးကုိ ေရးေတာ့မယ္ ဟဲဟဲ အခုလဲ ကုိသံလြင္HEROကတက္ခ္ျပန္သတဲ့။ ဘာတဲ့ သီတင္းကြ်တ္ျပီဆုိရင္ ဆုိပဲ.. က်ေနာ္လဲ စဥ္းစားတာေပါ့ အင္း ေရးစရာ မရွိ၊ ကုန္ၾကမ္းေတြ မရွိတုန္း ေရးလုိက္မယ္ ဆုိျပီး အေၾကြးမထားေတာ့ဘူးဗ်ာ အခုပဲေရးလုိ္က္ျပီး။

သီတင္းကြ်တ္ဆုိတာကေတာ့ က်ေနာ္သိသေလာက္ ေျပာရရင္ ဗုဒၶဘာသာ၀င္ေတြရဲ႕ ျမင့္ျမတ္တဲ့လ လုိ႕သိပါတယ္။ ျပီးေတာ့ ဒီလဟာ ကေလးေတြေရာ လူၾကီးေတြပါမက်န္ ေပ်ာ္ရႊင္တဲ့ လထူးလျမတ္ေလး ျဖစ္ပါတယ္။ ဘာလုိ႕လဲဆုိေတာ့ ကေလးငယ္ေတြဆုိ မီးရႈးမီပန္းေတြနဲ႕ ေဆာ့ရမယ္။ ေဟာ လူလတ္ပုိင္းေတြဆုိ လူၾကီးမိဘေတြကုိ လုိက္ကန္ေတာ့မယ္ ကုသုိလ္ယူမယ္။ လူၾကီးေတြက်ေတာ့ ေၾသာ္ ငါ့တပည့္၊ သားသမီးမ်ားက သိတတ္လိမၼာလုိက္ျခင္းဆုိပီ ပီတိေလးေတြနဲ႕ ေပ်ာ္ရႊင္ၾကတယ္ေလ။ က်ေနာ္ကေတာ့ သီတင္းကြ်တ္လမွာ သူမ်ားေတြလို မေပ်ာ္ဘူးတာ ၾကာျပီးဗ်ာ ရန္ကုန္ေရာက္ကတည္းက ဆုိပါေတာ့..

ဒီေတာ့ က်ေနာ္တုိ႕ ငယ္ဘ၀ေတြကုိ ျပန္ေျပာင္းသတိရၾကတာေပါ့ ေကာင္းဘူးလား ဟဲဟဲ.... က်ေနာ္တုိ႕ငယ္ငယ္တုန္းကဆုိရင္ ေတာင္ၾကီးျမိဳ႕ေလးမွာ သီတင္းကြ်တ္ျပီးဆုိတာနဲ႕ ေပ်ာ္ရႊင္ဖြယ္အျပည့္ပါပဲ.. ငယ္တုန္း မသိတတ္ေသးေတာ့ ဦးေလးေတြ ၀ယ္ေပးတဲ့ မီးရႈးမီးပန္းေတြကုိ ကစားၾကပါတယ္... ေဗ်ာက္အုိးေတြေဖာက္ၾကနဲ႕ က်ေနာ္ထက္ အသက္သိပ္မၾကီးတဲ့ အေဒၚငယ္ေတြကပါ က်ေနာ္တုိ႕နဲ႕ အတူတူေဆာ့ၾကပါတယ္။ မွတ္မွတ္ရရ က်ေနာ္တုိ႕ အမ်ားဆုံးေဆာ့တဲ့ ကစားနည္းက ေလယာဥ္တံလုိ႕ေခၚတဲ့ ေလယာဥ္က ရတဲ့ အပုိင္းအစနဲ႕တူတယ္ အဲဒါေလးေတြကုိ မီးအၾကာၾကီး အပူေပးလုိက္ရင္ လင္းေနေတာ့တာပဲ။ အဲလုိလင္းေနရင္ က်ေနာ္တုိ႕ ဖိနပ္ေလးေတြကုိ ခြ်တ္ျပီး လိုက္ရုိက္ပါတယ္။ ဒါဆုိ မာက်ဴရီမိီးေလးဟာ အမ်ားၾကီး ပြားလာျပီး ေတာ္ေတာ္ကုိ လွပါတယ္။

ေနာက္ထပ္ေပ်ာ္စရာ ေကာင္းတဲ့ကစားနည္းတစ္ခုကေတာ့ ေဗ်ာက္အုိးေဖာက္တာပါ က်ေနာ္တုိ႕ကငယ္ေသးေတာ့ အေမက ေဗ်ာက္အုိးကုိ မေဖာက္ခုိင္းပါဘူး။ မွတ္မွတ္ရရ က်ေနာ္တုိ႕အိမ္ေဘးမွာ စုိင္းစုိင္းနဲ႕ နန္းနန္းဆုိတဲ့ ေမာင္နွမ နွစ္ေယာက္ ေဗ်ာက္အုိးေဖာက္တာ စနစ္တံက အရမ္းတုိေတာ့ စုိင္းစုိင္းရဲ႕ လက္ထဲမွာ ေဗ်ာက္အုိးၾကိီး ထကြဲပါေရာ သူရဲ႕လက္ကေလးလဲ အပူေလာင္ျပီး ပတ္တီးေတြစီးလုိက္ရပါတယ္။ က်ေနာ္ အေဒၚေတြကေတာ့ အိမ္ေနာက္ေဖးလမ္းေပၚသြားျပီး ေဗ်ာက္အုိးေဖာက္တတ္ပါတယ္။ သူတုိ႕ေဖာက္ပုံကေတာ့ က်ေနာ္တုိ႕အိမ္မွာရွိတဲ့ ခရမ္းသီးတုိ႕၊ ဆူကာသီး(ေဂၚလခါးသီး) ထဲမွာ ေဗ်ာက္အိုးေလးကုိ ထည့္ျပီး ေဖာက္ၾကပါတယ္။ တရုတ္ေဗ်ာက္အုိးေတြရဲ႕ အရွိန္ျပင္းမူေၾကာင့္ အသီးေလးေတြ ေလထဲမွာ ဖြာလန္ကုိ က်ဲေရာ ။

အသံေလးမ်ား ပုိဆူညံေစခ်င္ရင္ နုိ႕ဆီဘူးထဲကုိ ေဗ်ာက္အုိးထဲျပီး စနစ္တံေလးကုိ ရႈိ႕ျပီးေျပးေတာ့တာပါပဲ ေဗ်ာက္အုိးေတြရဲ႕ အရွိန္ေၾကာင့္ ႏုိ႕ဆီဘူးေလးက အေပၚကုိ အသံျမည္ျပီး ေထာင္တတ္သြားတာပဲ ဘယ္သူက ပုိျမင့္တယ္ ဘာညာနဲ႕ ျပိဳင္ရတာလဲ အေမာပါပဲဗ်ာ။ က်ေနာ္ ဦးေလးေတြကေတာ့ အမ်ိဳးဗ် သူတုိ႕က ေတာ္ေတာ္ကုိ ဆုိးပါတယ္။ ဘယ္လုိလုပ္လဲဆုိရင္ ထီးရုိးၾကီးကုိ ျဖတ္ျပီးရင္ တဖက္ကုိ ပိတ္ ျပီးသြားရင္ ျမန္မာနုိင္ငံကထုတ္တဲ့ ဆင္ပုံ ယမ္းမီးျခစ္ေတြရွိတယ္ အဲဒီ့ယမ္းမီးျခစ္ေတြထိပ္က ယမ္းေတြကို သံထီးရုိးထဲကုိထဲ့ ျပည့္သြားရင္ က်န္တဲ့ တဖက္ကုိ ပိတ္ျပီး အစီအစဥ္စဆြဲေတာ့ တာပါပဲ။ က်ေနာ္တုိ႕ ေတာင္ၾကီးမွာက မ်ားေသာအားျဖင့္ အိမ္ျခံစည္းရုိးကုိ အပင္ေတြနဲ႕ ကာထားတာေလး.. အဲလုိ အပင္နားမ်ာ အတြဲေလးေတြ လာလာျပီး စကားေျပာၾကတယ္.. ညဆုိ ဘာလုပ္လဲဆုိေတာ့ သူတုိ႕ေနာက္မွ ဖေယာင္းတုိင္ေလးထြန္းျပီး သံထီးရုိးနဲ႕လုပ္ထားတဲ့ ယမ္းေတြကုိ အပူေပးေတာ့တာပဲ သူက ေတာ္ေတာ္ၾ
ကာတယ္ဗ် ၁၅ မိနစ္ေလာက္ထိေပးရတယ္ အဲဒီယမ္းက ထကြဲရင္ ေသနတ္သံလုိပဲ အက်ယ္ၾကီးဗ် စုတြဲေတြလည္း ထေျပးေတာ့တာပဲ အဲလုိကိုဆုိးတာ နဲနဲေလးၾကီးေတာ့ က်ေနာ္တုိ႕သူငယ္ခ်င္းတသုိက္က အေမြဆက္ခံတာေပါ့ဗ်ာ...

အဲေနာက္တစ္ခုကေတာ့ ငရဲမီးေဆာ့တာပါ ဒါလည္းေပ်ာ္ဖုိ႕ေကာင္းမွေကာင္းဗ် တခ်ုိဳ႕ေတြ ေဆာ့ဖူးၾကမယ္နဲ႕တူတယ္ဗ် သူကေတာ့ ခြက္ကေလးထဲမွာ ဖေယာင္းေတြထဲ့ျပီး ေအာက္ကေန အပူေပးတာေပါ့ ခြက္ထဲမွာ ဖေယာင္းေတြနဲ႕ေရာျပီး စနစ္တံေလးတစ္ခုကုိ မီးရႈိ႕ထားရေသးတယ္.. ဖေယာင္းေတြပူလာျပီး အရည္ေပ်ာ္လာျပီး စနစ္တံလဲ မီးေတာက္ေနျပီးဆုိ သူငယ္ခ်င္းေတြ ေရနဲ႕၀ုိင္းပက္ၾကတာပါပဲ အဲဒါဆုိ မီးေတာက္ေတြ ၀ုန္းကနဲ ထထေတာက္ေတာ့တာဗ်.. က်ေနာ္သူငယ္ခ်င္းတေယာက္ သူမွာေရမရွိေတာ့လုိ႕ တံေတြးနဲ႕လွမ္းအေထြး က်န္တဲ့လူက ေရနဲ႕ အပက္ၾကံဳလုိ႕ သူမ်က္နွာလဲ မီးဟက္ဖူးပါတယ္။ အမွတ္ရစရာေလးေပါ့ဗ်ာ....

က်ေနာ္တုိ႕ ေျခာက္တန္းေလာက္ကစျပီး သီတင္းကြ်တ္ဆုိတာ က်ေနာ္တုိ႕အတြက္ မဟာအခြင့္အေရးပဲဗ် က်ေနာ္တုိ႕က သီတင္းကြ်တ္ကုိ ေမွ်ာ္တာဘာရယ္မဟုတ္ဘူး သီတင္းကြ်တ္တာနဲ႕ က်ေနာ္တုိ႕ရုိးရာ တန္ေဆာင္တုိင္မီးပုံးပ်ံပြဲအတြက္ ျပင္ဆင္ၾကျပီေလ. ေက်ာင္းေတြဆုိလဲ မတက္ၾကေတာ့ဘူး ေက်ာင္းခန္းထဲမွာ ၾကည့္လုိက္ရင္ လူက ၁၀ေယာက္ မျပည့္ခ်င္ဘူး ဒီလုိေပ်ာ္စရာေကာင္းတာဗ်ာ ဆရာ၊ဆရာမေတြကလဲ ဒီအခ်ိန္ဆုိ လြတ္လပ္ခြင့္ေပးထားတတ္ပါတယ္။ နဲနဲေလး သိတတ္လာေတာ့ မီးရႈးေတြကုိ ကုိယ္တုိင္လုပ္ရတာလဲ အေမာပဲဗ်ာ.. ေပ်ာ္စရာအရမ္းေကာင္းပါတယ္... မီးရႈးမီးပန္းေတြကုိယ္တုိင္လုပ္ ဆန္အိတ္အထဲမွာ ထည့္တဲ့ ပလာစတစ္အၾကည္ေတြကုိ မီးပုံးပ်ံလုိ လြတ္နဲ႕ ေပ်ာ္စရာအရမ္းေကာင္းပါတယ္။ ညဆုိေဗ်ာက္အုိးအတြဲလုိက္ ယူျပီး လုိက္ေဖာက္ၾကတာေပါ့

ေဗ်ာက္အုိးကေတာ့ ပူစရာကုိမလုိဘူး က်ေနာ္ ဦးေလးအၾကီးက ရဲေလ သူက နယ္က ေဗ်ာက္အုိးေတြ သိမ္းလာျပီးဆုိ က်ေနာ္တုိ႕ အိမ္မွာထားတာ က်ေနာ္တုိ႕က ယူျပီးေဆာ့တာေပါ့ မုိးခ်ုဳပ္လုိ႕ အိမ္ျပန္ျပီးဆုိ ေခြးေဟာင္ရင္ ေဗ်ာက္အုိးနဲ႕ ပစ္တာဗ်ာ.... ေခြးေတာင္ ေကာင္းေကာင္းမေနရတဲ့ က်ေနာ္တုိ႕ ကဲခ်က္ေတြေပါ့.... ကဲစာလည္း ေတာ္ေတာ္ကုိ ရွည္သြားျပီး က်ေနာ္ တန္ေဆာင္တုိင္အေၾကာင္းေလးကုိ ေနာက္မွ ပုိစ့္တစ္ခုအေနနဲ႕ ေရးေတာ့မယ္ဗ်ာ... အခုဟာက ေရးလိုက္ရင္ ငယ္ဘ၀ကဟာေတြ ကုန္မွာေတာင္မဟုတ္လုိ႕ ဒီေလာက္ပဲေျပာျပေတာ့မယ္ ဘယ္လုိေျပာေျပာ က်ေနာ္တုိ႕ ငယ္ဘ၀ဟာ လြတ္လပ္တယ္.. အပူအပင္ကင္းမဲ့တယ္... ေပ်ာ္တယ္ဗ်ာ..

ရန္ကုန္ေရာက္လာေတာ့ သီတင္းကြ်တ္ဆုိတာ ဘာလဲေမးယူရမလုိျဖစ္ေနပါတယ္။ ဘာလုိ႕လဲဆုိေတာ့ ရန္ကုန္မွာက တုိက္ခန္းေတြနဲ႕ ေနၾကတာမ်ားေတာ့ တအိမ္နဲ႕ တအိမ္သိပ္မရင္းႏွီးဘူးဗ် သူတုိ႕ေတြက မီးထြန္းမယ္ ဒါေလာက္ပဲ က်ေနာ္တုိ႕ နယ္မ်ားနဲ႕ ကြာပါ့ဗ်ာ.. က်ေနာ္တုိ႕ ေတာင္ၾကီးမွာဆုိ သီတင္းကြ်တ္မတုိင္ခင္ကတည္းက စေသာင္းက်န္းေနေတာ့တာပဲ တခါတေလ က်ေနာ္ ရန္ကုန္က လူေတြကုိ ၾကည့္ျပီးအရမ္းသနားမိတယ္ဗ်ာ.. အထူးသျဖင့္ ကေလးေတြေပါ့ ေဆာ့ခ်င္တာမေဆာ့ရနဲ႕ က်ေနာ္ညီ၊ ညီမေလးေတြဆုိ ဘာဆုိဘာကစားနည္းမွ မသိဘူးဗ်ာ.. အဲသူတုိ႕သိတာက ဘယ္ေရွာ္ပင္စင္တာမွာ ဘယ္ဟာေလးကေတာ့ ေကာင္းတယ္ ဒါေလာက္ပဲ အရမ္းကြာတယ္ဗ်ာ.. အခုေခတ္အရ ေျပာမယ္ဆုိရင္ ျမိဳ႕ျပကလူေတြတင္မကေတာ့ဘူးဗ်ာ က်ေနာ္တုိ႕နယ္ကလူေတြပါ က်ေနာ္တုိ႕ ငယ္ငယ္တုန္းက ေဆာ့ခဲ့တဲ့ ကစားနည္းေတြ သူတုိ႕သိယုံမေျပာနဲ႕ ၾကားေတာင္ၾကားဘူးၾကမယ္ မထင္ဘူး

ေခတ္ေတြေျပာင္းလာေတာ့ လူေတြလဲေျပာင္းလာေတာ့တာေပါ့ ကေလးေတြ အခု သူငယ္တန္းကစျပီး က်ဴရွင္ယူေနရျပီးေလ.. က်ေနာ္တူေတာင္ သူငယ္တန္းနဲ႕ က်ဴရွင္တဲ့ က်ေနာ္ကေျပာေတာ့ မယူလုိ႕မရဘူးတဲ့ အတန္းပုိင္က က်ဴရွင္မယူရင္ ရုိက္တယ္၊ က်ဴရွင္ယူတဲ့ တျခားကေလးေတြလုိ ဂရုမစုိက္ဘူးတဲ့ က်ေနာ္မွာေတ