၁) ကုိယ္က်ိဳးနည္းပါျပီ

ယင္ေကာင္မသည္ ဆင္တေကာင္ႏွင့္ လက္ထပ္လုိက္သည္။ လက္ထပ္ျပီး ေနာက္တေန႕တြင္ ဆင္ေသသြားသည္။ ယင္ေကာင္မ ငုိယုိေနသည္ကုိ ျမင္သျဖင့္ အိမ္နီးခ်င္းမ်ားက ေဖ်ာင္းဖ်ၾကသည္။

ဒီေလာက္ထိ ကုိယ့္ကုိယ္ကုိ မညွင္းဆဲပါနဲ႕ကြယ္၊ မင္းတုိ႕ ႏွစ္ေယာက္ အတူေနခဲ့ၾကရတာလဲ ၾကာမွ မၾကာဘဲနဲ႕

မၾကာတာေတာ့ ဟုတ္ပါရဲ႕၊ ဒါေပမယ့္ သူ႕ကုိ ေျမျမဳပ္ဖုိ႕အတြက္ က်မ တသက္လုံး တြင္းတူးရမွာရွင့္ ၊ ေအာက္မေလး ကုိကုိဆင္ရယ္ ၊ ဘယ္သူ႕အားကိုးနဲ႕ ကြ်န္မကို တေယာက္တည္း ထားခဲ့ရက္တာတုန္း၊ ဟီးးးးးးး ဟီးးးးးးးး


၂) သနားၾကပါ။

တိရစာၦန္ရုံမွ ကုလားအုပ္ တေကာင္ေပ်ာက္သြားသည္။ ၃-ရက္အတြင္း ဌင္းကုိ ရေအာင္ ရွာရမည္ဟု ျမိဳ႕နယ္ရဲမႈးကုိ အထက္အာဏာပုိင္မ်ားက အမိန္႕ေပးေလသည္။ ၃-ရက္ၾကာေသာအခါ ကုလားအုပ္ ေတြ႕ျပီျဖစ္ေၾကာင္း မိမိ၏ ရုံးခန္းအတြင္း လာယူနုိင္ပါေၾကာင္း ရဲမႈးက အစီရင္ခံသည္။ မၾကာမီ ရုံးခန္းသုိ႕ သတင္းေထာက္မ်ား ေရာက္လာၾကသည္။

ကုလားအုပ္ကုိ ယူလာရန္ မိမိ၏လက္ေထာက္ကုိ ရဲမႈးက ေျပာလုိက္သည္။ ရဲၾကပ္ၾကီးသည္ စကၠဴပုံးေလးတခုကုိ အခန္းထဲသုိ႕ ယူလာသည္။ ပုံးကုိ ဖြင့္လုိက္ေလသည္။ ပုံးထဲတြင္ ယုန္တေကာင္ ထုိင္ေနသည္ကုိ ေတြ႕လုိက္ၾကရသည္။ အံ့အားသင့္ေနေသာ သတင္းေထာက္မ်ားက ေမးၾကသည္။

ဘယ္မွာလဲ ကုလားအုပ္

က်္တြင္ ယုန္က ရွဳိက္ၾကီးတငင္ ငုိယုိျပီး ေျပာသည္

က်ေနာ္ ကုလားအုပ္ျဖစ္တယ္ဆုိတာ ထပ္ျပီး ၀န္ခံပါတယ္ ၊ ဒါေပမဲ့ ေျခေထာက္ၾကီးေတြနဲ႕ က်ေနာ့္ကုိ ထပ္မကန္ပါနဲ႕ ခင္ဗ်ာ


၃) ၀တၱဳတုိင္း ေကာင္းတာမဟုတ္ဘူး

ရထားေပၚမွ စကား၀ုိင္း …….. လူတေယာက္က ေျပာသည္။

က်ေတာ့ မိန္းမ ကုိယ္၀န္ရွိေတာ့ ‘ကပတိန္ နွစ္ေယာက္ စာအုပ္ဖတ္မိတယ္။ မၾကာပါဘူး အမႊာပူး ေမြးတာပဲ’

ဒုတိယလူက ေထာက္ခံေျပာသည္။

“ဟုတ္တယ္ ၊ က်ဳပ္မိန္းမလဲ မေမြးခင္မွာ ပ်င္းလုိ႕ဆုိျပီး ‘လူစြမ္းေကာင္း သုံးေယာက္’ စာအုပ္ဖတ္တယ္၊ ေမြးေတာ့ သုံးမႊာပူးဗ်”

တတိယလူ၏ မ်က္နွာသည္ ျဖဴဖတ္ျဖဴေရာ္ျဖစ္ျပီး ေရေတာင္းေသာက္သည္။

“ေဟ့လူ… ဘာျဖစ္တာလဲ ၊ ေနမေကာင္းဘူးလား”

“က်ေနာ့္ မိန္းမ ရက္ေစ့လေစ့ ျဖစ္ေနျပီ၊ တေလာကပဲ သူ “အလီဘာဘာနဲ႕ ခုိးသားေလးဆယ္”ကုိ ဖတ္ထားတယ္ဗ်ာ”



၄) မထူးပါဘူး

ငရဲ ႏွင့္ နတ္ျပည္သြားမည့္ တံခါးေပါက္ေရွ႕တြင္ မိန္းမအားလုံးကုိ သိၾကားမင္းက စုစည္းေစသည္။

“အားလုံးတန္းစီလုိက္ၾကစမ္း၊ ကုိင္း… ဟုတ္ျပီ၊ ကုိယ္ေယာက်္ားကုိ တၾကိမ္တခါေလာက္မွ သစၥာမေဖာက္ခဲ့တဲ့သူ ေရွ႕တလွမး္တုိးစမ္း”

မိန္းမအားလုံးလုိလုိ ေရွ႕တုိးလုိက္ၾကသည္။ သစၥာရွိေသာ မိန္းမတစ္ဦးသာ ေနရာမွ မေရႊ႕ဘဲ ရပ္ေနသည္။ သိၾကားမင္းက အမိန္႕ေပးလုိက္သည္။

“အားလုံးကုိ ငရဲျပည္ပုိ႕လုိက္၊ ဟုိဆြံ႕အ နားမၾကားတေယာက္ကုိပါ ပုိ႕လုိက္”

၅) ငါမရူးဘူး

စိတ္ေရာဂါ အထူးကု ေဆးရုံၾကီတြင္ ျဖစ္သည္။ ေဆးေကာ္မတီရွင္က လူနာတုိ႕၏ အေျခအေနကုိ ေအာက္ပါအတုိင္း စစ္ေဆးသည္။ လူနာမ်ားကို ငါးမွ်ားတံ တစ္ေခ်ာင္းစီ ေပးကာ ေရဆြဲအိမ္သာတစ္ခုစီ၏ ေရွ႕တြင္ထုိင္ခုိင္းသည္။ ထုိေနာက္ တေယာက္ခ်င္းစီထံ သြားကာ ငါးတြတ္လားဟု ေမးေလသည္။ လူနာအားလုံးလုိလုိက ငါးတြတ္ေၾကာင္းျပန္ေျပာေလသည္။ တစ္ဦးကသာ ငါးမတြတ္ေၾကာင္း ျပန္ေျပာေလသည္။ ေဆးေကာ္မတီအဖြဲ႕၀င္မ်ား အစည္းအေ၀းလုပ္ကာ ငါးမတြတ္ဟု ေျဖေသာ လူနာကုိသာ လူေကာင္းအျဖစ္ သတ္မွတ္ျပီး ေဆးရုံမွ ဆင္းခြင့္ျပဳရန္ ဆုံးျဖတ္လုိက္ၾကသည္။

ထုိလူနာေဆးရုံမွ မဆင္းမီ အခန္းေဖာ္မ်ားက ဌင္းအားေမးေလသည္။

“ခင္ဗ်ားက ဘာလုိ႕ ငါးမတြတ္ဘူးလုိ႕ ေျဖရတာတုန္း”

လူနာက ျပန္ေျပာေလသည္…

“ငါး