မေန႕ညက အိမ္အျပန္ ရထားေပၚတြင္ ေနရာလြတ္တခုေတြ႕၍ ၀င္ထုိင္ျဖစ္သည္။ ေဘးတြင္ ျမန္မာ အမ်ိဳးသမီးေကာင္မေလး နွစ္ေယာက္ စကားေျပာေနသည္ကုိ ၾကားေနရသည္။ သူတုိ႕ စကားေတြကုိ ၾကားရေတာ့ ရင္ထဲမွာ မေကာင္းေပ။ မသိသလုိနဲ႕ မ်က္လုံးအစုံကုိ ပိတ္ျပီး အိပ္ခ်င္ဟန္ေဆာင္ေနလုိက္ပါသည္။ တေယာက္မွာ အသက္အရြယ္အားျဖင့္ က်ေနာ္နွင့္ ရြယ္တူေလာက္တာ ရွိေပဦးမည္။ ေနာက္တေယာက္မွ က်ေနာ္ထက္ပင္ ငယ္ဦးမည္ဟု ထင္မိပါသည္။ ဘ၀ကုိ ျဖတ္သန္းေနပုံမ်ား ခ်ိီးက်ဴးစရာပင္ျဖစ္သည္။ ကုိယ့္ဟာကုိ ျပန္သုံးသပ္မိပါတယ္။ တေန႕တေန႕ ဘာမွ မတုိးတက္လာပဲ အလုပ္ကျပန္ ပင္ပန္းသည္ဟုဆုိကာ အခ်ိန္ေတြကုိ အလကားျဖဳန္းေနမိသည္။ သူတုိ႕လုိမ်ား လုပ္ရလွ်င္ျဖင့္ ေသဖုိ႕တာ ရွိေပမည္။ ေၾသာ္ ခက္ခဲလွၾကမ္းတမ္းလွတဲ့ က်ေနာ္တုိ႕ ျမန္မာေတြ ဘ၀ပါလား… ဘယ္သူ႕ကုိ အျပစ္တင္ရမွန္း မသိျဖစ္ေနသည္။ ထုိသူနွစ္ေယာက္ ဆုိသည္ကား ေက်ာင္းသူေလး နွစ္ေယာက္ပင္ျဖစ္သည္။

က်ေနာ္ Bugis MRT ကေန အျပန္ ၾကားခဲ့ရတဲ့ အျဖစ္ေလးပါ။ သူတုိ႕ႏွစ္ေယာက္လုံး ေက်ာင္းတက္ေနၾကသည္။ မိဘဆီက ေငြကုိ ျပန္မေတာင္းခ်င္ေတာ့ အလုပ္ေတြ အခ်ိန္ပုိင္း အလုပ္ေတြ လုပ္ေနၾကရသည္။ ဘယ္ေလာက္ ပင္ပန္းမည္နည္း။ ဘယ္သူမွ သူတုိ႕ကုိ စာနာသနားေပးမည္သူ မရွိၾကဘူးလား မသိ။ သူတုိ႕ရဲ႕ ပင္ပန္းမူေတြ စိတ္ဆင္းရဲမူေတြကုိ တေယာက္နွင့္ တေယာက္ ရင့္ဖြင့္ေနသည္ကုိ ေဘးက က်ေနာ္ ၾကားေနရသည္။ ဒီမွာ အေတြးတခု ၀င္လာသည္။ ပညာေရး…………


ပညာေရး………. က်ေနာ္တုိ႕တုိင္းျပည္မွာ ပညာတတ္လူတန္းစားေတြ မ်ားသည္။ က်ေနာ္နားလည္သေလာက္ ပညာဆုိသည္မွာ အတန္းပညာ၊ လက္မူပညာဆုိျပီး (၂) ခု ရွိသည္ဟု နားလည္ပါတယ္။ ဒီမွာ က်ေနာ္တုိ႕ တုိင္းျပည္ကလူေတြက အတန္းပညာထက္ လက္မူပညာကုိ ပုိမိုေအာင္ျမင္တတ္ေျမာက္ၾကသည္ဟု ထင္ပါသည္။ အတန္းပညာဆုိတာ တကယ္တန္း တတ္ေျမာက္လွ်င္ ေသခ်ာကြ်မ္းက်င္လွ်င္ ဘ၀အတြက္ အာမခံခ်က္ေပးေသာ ပညာရပ္တခုျဖစ္ပါသည္။ အတန္းပညာတန္းေျမာက္ျပီး လက္မူပညာ၊စီမံမူေတြ တတ္သူတေယာက္အေနနဲ႕ ဘ၀မွာရုန္းကန္ရတာ ပုိမုိအဆင္ေျပ ေခ်ာေမြ႕မည္ဟု ယုံၾကည္ပါသည္။ ဒီအတြက္ က်ေနာ္တုိ႕ ပညာကုိ ၾကိဳးစားသင္ယူလာၾကရတာပါ။ က်ေနာ္တုိ႕ေကာ သင္သေလာက္ တတ္သလား…….

ဒီမွာေျပာစရာရွိတာက က်ေနာ္တုိ႕ကုိ သင္ေပးတဲ့ ဆရာ၊ဆရာမေတြကုိ အျပစ္မဆုိပါ။ သူတုိ႕ေက်းဇူးေၾကာင့္က်ေနာ္တုိ႕ ဒီဘ၀ကုိ ေရာက္ခဲ့ရပါသည္။ ဒါေပမဲ့ က်ေနာ္အျမင္ ပညာေရးစနစ္ကုိ ျပင္ဖုိ႕ေတာ့ လုိအပ္သည္ဟုထင္ျမင္မိပါသည္။ ဆုိလုိသည္က က်ေနာ္တုိ႕ Physic နဲ႕ ေက်ာင္းျပီးသြားလွ်င္ သူနဲ႕ သက္ဆုိင္တဲ့ အလုပ္ကုိ ၀င္ဖုိ႕ လုိအပ္ပါသည္။ ခုဟာက က်ေနာ္တုိ႕ ရတဲ့ဘြဲ႕နွင့္ လုပ္ေနရသည့္ အလုပ္နွင့္က တျခားဆီ ျဖစ္ေနပါသည္။ ဒီအတြက္ က်ေနာ္တုိ႕မွာ သူမ်ားတုိင္းတပါးမ်ားထက္ ပုိမိုရုန္းကန္ေနရတာေတြ႕ရပါတယ္။ တကယ္တမ္း သူမ်ားႏုိင္ငံမွာ အလုပ္လာလုပ္မယ္ဆုိ ဘြဲ႕တခုကေတာ့ မရွိမျဖစ္ ယူထားမွ ရမယ္ဆုိတာ အေတာ္မ်ားမ်ား လက္ခံၾကပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ ကုိယ္လုပ္ငန္းခြင္၀င္နဲ႕ သက္ဆုိင္တဲ့ ဘြဲ႕မ်ိဳးဆုိလွ်င္ပုိ အဆင္မေျပဘူးလား…

အထက္ကေျပာသြားတဲ့ ေကာင္မေလးႏွစ္ေယာက္မွာ တေယာက္က Engineer နဲ႕ ေက်ာင္းျပီးသြားျပီး ခု စင္ကာပူမွာ Account တက္ေနသည္တဲ့။ ဘယ္လုိလုပ္ အဆင္ေျပႏုိင္မလဲလုိ႕ က်ေနာ္ေတြးမိသည္။ သူမ်ားႏုိင္ငံေတြက လူေတြက တကယ္တတ္ၾကသည္။ ဒီလုိဆုိလုိ႕ က်ေနာ္တုိ႕နုိင္ငံက လူေတြကုိ မတတ္ဘူးဟု မဆုိလုိပါ။ က်ေနာ္တုိ႕ေတြက လမ္းကုိ အလြယ္လုိက္ၾကတာမ်ားသည္။ က်ေနာ္ကုိယ္တုိင္ပင္ျဖစ္သည္။ ဥပမာ က်ေနာ္ႏွင့္သက္ဆုိင္သည့္ Computer Exam ေမးခြန္းအေျဖမ်ားကုိ က်ေနာ္တုိ႕ အင္တာနက္ကေနျပီး ယူသည္ ျပီးရင္ ေမးခြန္း ၃၀၀ ေလာက္အလြတ္က်က္သည္။ စာေမးပြဲ ေျဖသည္ ေအာင္သည္။ ဒါဆုိ Microsoft ကေပးေသာ လက္မွတ္ဆုိတာၾကီး ရသည္။သူမ်ားႏုိင္ငံကလူေတြ ဒီလုိမလုပ္ဘူးလားဆုိေတာ့ သူတုိ႕လဲ ဒီလုိေမးခြန္းေတြ က်က္တာပါပဲ။ ဒါေပမဲ့ သူတို႕ေတြက Lab တခုခ်င္းကုိ ေက်ညက္ေအာင္ လုပ္ၾကသည္။ ဒီအတြက္ အလုပ္တြင္ အခက္အခဲဆုိတာ သိပ္မရွိ၊ က်ေနာ္တုိ႕ကေတာ့ စာအုပ္ၾကီးအတုိင္း က်က္ေျဖၾကသည္။ အလုပ္တြင္ အခက္အခဲ ရွိေသာအခါ ဘာမွ မလုပ္တတ္ေတာ့….

ဒီေတာ့ အေျခခံ အေၾကာင္းတရားေတြကုိ ျပန္ေကာက္ၾကည့္လုိက္ေတာ့ က်ေနာ္တုိ႕ဘာလုိ႕ ေမးခြန္းကုိ က်က္ေျဖလုပ္တာတုန္း။ ဘာကုိထပ္ေတြ႕ရသလဲဆုိေတာ့ က်ေနာ္တုိ႕အတြက္ စမ္းသပ္စရာ Resource ေတြက ဘယ္မွာတုန္း…. သာမန္ျပည္သူတေယာက္အေနနဲ႕ ဒီလုိတန္ဖုိးၾကီးေတြကုိ ၀ယ္ျပီး စမ္းသပ္နုိင္မလား… ဥပမာ အင္ဂ်င္နီယာ တေယာက္အတြက္ သူအတြက္ လုံေလာက္တဲ့ ေလက်င့္မူေတြ ရခဲ့ရဲ႕လား… ေလ့က်င့္မူဆုိတာ စာေတြ႕ထက္ လက္ေတြ႕ကုိ ပိုဆုိလုိတာပါ။ ဒီေတာ့ က်ေနာ္တုိ႕ ဘာလုိအပ္ေနလဲ စာဖတ္သူ ျမင္ႏုိင္ပါတယ္။ အဲ့ဒီအတြက္ က်ေနာ္တုိ႕ မၾကိဳးစားၾကေတာ့ဘူးလား…. ဒီအတုိင္း က်ေနာ္တုိ႕ ထမင္းစားလုိ႕ရရုံေလးကုိ ေက်နပ္ေနသင့္သလား…..


ဆက္ပါဦးမည္… စိတ္ထဲက ခံစားခ်က္မ်ား ျဖစ္ပါသည္။ လြတ္လပ္စြာ ကြဲလြဲႏုိင္ခြင့္ ရွိပါသည္။


မွတ္ခ်က္။ ။ ပုံကုိ က်ေနာ္ ျဖတ္ညွပ္ကပ္ လုပ္ပါသည္။ ဒီက ယူထားပါတယ္။