စင္ကာပူ ဆုိတဲ့ႏိုင္ငံကိုေရာက္ေတာ့ ကြ်န္ေတာ္တို့နိုင္ငံနဲ့ ဘယ္ေလာက္ထိကြာဟေနတယ္ဆုိ သိလုိက္ရတယ္။ကုိယ္တုိင္းျပည္ကုိလည္း ဒီလုိပဲ တုိးတက္တဲ့နုိင္ငံၾကီး တစ္ခုျဖစ္ေစခ်င္တာ နိုင္ငံျပင္ပကုိေရာက္ဖူးတဲ့ လူတုိင္းရဲ့ရင္ထဲမွာ ရွိမယ္ဆုိတာ ကြ်န္ေတာ္သိလုိက္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ကြ်န္ေတာ္တုိ့ ႏုိင္ငံ အေနနဲ့ ဘယ္လုိမွ လိုက္နုိင္ေသးမွာ မဟုတ္ဘူး ဆုိတာ ကြ်န္ေတာ္သိလုိက္ပါတယ္။ လူတုိင္းရဲ့ႏွလံုးသားထဲမွာ ခံစားခ်က္တစ္ခု ရွိတယ္ဆုိတာ ကြ်န္ေတာ္သိလုိက္ရပါတယ္။တစ္ေန့ေန့တခ်ိန္ခ်ိန္မွာ ကုိယ့္တုိင္းျပည္ တုိးတက္ရင္ကိုယ္တတ္တဲ့ပညာနဲ့တစ္ေထာက္တစ္ေနရာကေနျပီးေတာ့ အားျပည့္ေပးခ်င္တယ္ ဆိုတာပါပဲ။ တစ္ကယ္တမ္း သူမ်ားတိုင္းျပည္မွာ စီးပါြးလာရွာတယ္ဆုိတာ အလြန္ကုိ မလြယ္တဲ့ ကိစၥၥတစ္ခုပါ။ ကုိယ္ၾကိဳးစားသေလာက္ ကံမပါခဲ့ရင္ဘယ္လုိမွ အလုပ္မရနုိင္ပါဘူး။ ကြ်န္ေတာ္တုိ့ အတြက္ အေရးၾကီးဆုံး ျပႆာနာကေတာ့ လူေနမူအဆင့္အတန္း အရမ္းကြာ ဟမူပါပဲ။ အဲဒီေတာ့ ဒီေရာက္လာတဲ့ လူ (ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားကေက်ာင္းသူ၊ေက်ာင္းသား)ေတြဟာကုိတုိင္းျပည္ရဲ့အေလ့အထေတြကုိ ေမ့ျပီး ဒီမွာ စိတ္ထင္ရာေလွ်ာက္လုပ္ၾကေတာ့ တာပါပဲ။ ေနာက္ထပ္အေရးအပါဆုံး က အလုပ္လုပ္တဲ့လူ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားခံစားၾကရတာ ကေတာ့ အိမ္လြမ္းနာ ပါပဲ။ သူတစ္ပါးတုိင္းျပည္မွာ အလုပ္ လုပ္ရတာဟာ ေတာ္ေတာ္ကို (Stress) စိတ္ဒုကၡမ်ားပါတယ္။ ကုိယ့္တုိင္းျပည္နဲ့ သူတုိ့တုိင္းျပည္ ရဲ့ Technology ကြာဟမူဟာ အေတာ္ကုိရုန္းကန္ရတဲ့ ခက္ခဲမူတစ္ခုပါပဲ…………………………….